( 49 ) 



apertis vero floribiis calcar infra inclinatur. Ab hoc niotii pendet conlorsio 

 ovarii qaod tamen nonnisi passivum est organum, uti mox probabimus. 

 Necesse mihi non visum est .speciatim de Bracteis disserere, ufpofe quK 

 sub omni respectu, cum foliis confunduntur, ita ut siepe difficilhmum 

 sit dijudicare, ap quoddam fohum sit bractea et vicissim. FoJia enim supe- 

 riora e.xhibent eumdem colorem, eamdem formam, eamdemque structu- 

 ram ac bracteae inter flores positae. Animadvertemus tamen, quoad colo- 

 rem, leve aliqiiod discrimen intercedere. Bractea? atro-purpureo ad.uodum 

 distinctae sunt colore, praesertim ad faciem inferiorem, et facies earum 

 superior est viridis. Contrarium locum habet in fohis. Hac consideratione 

 probabilis evadit opinio qu^ creditur, colorationem tantummodo deberi 

 modificatioui epidermidis vario luminis accessu elfectffi. 



Quffidam auimaha tanto amoris impetu feruntur, ut tota fere vis vitahs 

 tempore ardoris ad organa generationis transmittatur. Quin etiam docti 

 quidam Germani (1) relationem intimam inter assimilationem partium 

 ahbihum et generationem adnotantes , nutrilioni nomen generationis 

 contuiuae dederunt, ut ante eos fecerat doctissimus Charleton (2) qui 

 asseruit nutritionem nihil revera aliud esse quam continuam , i. e. 

 singulis momentis renoi^atam generationem. Similis relatio manifestatur 

 mter nutritionem et generationem plantarum , ut nobis probatur ex 

 Orchide latifoh^. CoroUa enim, sive ut mehus dicam, perianthium rubro 

 aut violaceo colore distinguitur, qui color intensilate augetur, prout mo- 

 mentum reproductionis vel actionis staminis in pistillum appropinquat 

 Nemo tamen inflcias ire potest colorem illum ex nutritione aut assimila- 

 tione subslantiarum elaboratarum , scilicet, ex excretione originem suam 

 ducere. Materies colorans ui thalamum plant* ornamenti causa veluti 

 alhcitur. Sed primum cauhs erat transeunda , et bracteae ips» parlem 

 hujus materiei sibi vindicantes, similiter ac organon illud ejusque flores 

 colorabuntur. ( Vid. Tab. 111. fig. 1, 2, 3, 4.) (3). ' 



(O HaDdelbuch der gebuilshUlfe voii Joeig. Leips., 1820. _ Meckefs, archiv. III. 



(2) De nutritione animalium , auctore Autonio Deusingio. Grouiug., 1660. p. i 



(3) Hic moneo, me tabulas meas co.lici antographae adjunclas vivis coloribus'de"cora8se. 



7 



