(42) 



dimento forent; qiiumque alioquin maguum superficiei spatium in massa 

 enceplialica requiretur, cui lii nervi terminari possent; iusuper, quum 

 spalium ab illis nervis percurrendum nailto nimis longum foret, pi^aeter- 

 missis omnibus incommodis, quibus exponerenlur ob suam coitionem, 

 natura, tam providens et tam niirabilis in omnibus suis operibus, totam 

 hanc massam nerveam, variis proprietatibus ^audentem, congregavit in 

 quatuor nervos majores, quorum duo existunt in utroque latere lineK 

 medianee corporis, ut totam massam uerveam harum partium recipiant, 

 et communicationem ponant inter illas et cerebrum. Et hac ratione omnes 

 nervi terminantur successive in quatuor alios maiores nervos, qui revera 

 organa sunt transmissionibus luservientia, uti e.\ factis et experimentis , 

 deinde citandis, luculenter probabimus. 



CAPUT QUINTUM. 

 DE FUNCTIONIBUS ET PROPRIETATIBUS MEDULLiE SPINiVLIS. 



Dum de structura medullae spinahs egimus, vidimus quod prorsus alio 

 modo structa sit quam cerebrum , quod apud animalia, qase movere de- 

 bent magnas carnium massas et magnos motus exequi, medulla spinalis 

 znagis sit evoluta. Jam visuri sumus huic organo assignatas esse functio- 

 nes quasdam speciales quae , ab illis, quas exequitur cerebrum , discre- 

 pant. Medulla enim spinalis format organum, cujus ope omnesnervi cum 

 cerebro communicant, quodque destiuatum est, ut intermedium sistat pro 

 motibus omnibus sive voluntariis sive involuntariis, qui in oeconomia 

 animali exequuntur. Bartholinus (1) jam noverat cerebrum modo spe- 

 ciaiiori organum esse sensationum, et meduHa spinalis organum motuum. 

 Hypocrates (2) in genere letbalia eonclamavit vulnera medullae spinalis. 

 Galenus (3) tamen stabiliverat distinctionem , a plerisque auctoribus ac- 

 ceptam , iuter lethabtatem plus minus absolutam illorum vulnei'um , 



(i) Aiiat. , loco cilato. 



(2) De morbis 1. ed. Chart. VII, pag. 532. 



(3) Lib. XV, de loco affect., cap. 3. 



