(72) 



PARS SECUNDA. 



CAPUT PRIMUM. 

 DE EXISTENTIA DUPLICIS ORDINIS NERVORUM. 



Omnis actus vitse nostrae externae ad duo phaenoniena reducuntur , 

 nenipe seiitire et movere , quse phfenomena in statu perfectas sanitatis ita 

 inter sese ligantur, ut unum tantum efficere videantur; sed in stata 

 pathologico eorum separatio tam perspicua ratione aliquando locum habet, 

 ut pars una corporis et quidem totum corpus omnino sensibilitatem suam 

 amittat, absque eo, ut quidpiam de sua motihtate perdat. Et in ahis 

 circumstantiis totius motihtatis jacturam facit,etsi sensibihtatem conservet, 



Facta, quse cognita sunt a temporibus, quibus niorbi fuerunl cogniti, 

 etiam semper objectum disquisitiouum medicorinn conslituerunt. Jure 

 merito ex ilhs deductae fuerunt conchisiones, quod in systemate nerveo 

 existere debeant nervi sensationibus, et nervi motibus dicati. Sed ante 

 nostram setatem neque anatomia minutiosa , neque laesiones post raortem 

 observatse, neque experimenta in vivis animantibus instituta, hanc dis- 

 tiuctionem inter nervos sensationis et illos , qui motibus exchisive proprii 

 sunt, eflicere potuerunt. Sed quod huc usqne quasi non superandum 

 fuerat habitum , id nunc temporis constituit unam ex simphcioribus 

 functionibus systematis nervei. Omnes tamen physiologi nondum admit- 

 lunt, quod duplex nervorum ordo existat; nec magis inter se consentiunt 

 de functionibus eorum specialibus. Ahqui contendunt, quod nervi idonei 

 sint ad impulsiones transniittendas, iisdemque proprietatibus omnes gau- 

 deant: nonnullas ergo illarum opinionum hic recensere consullum fore 

 ducimus. 



