h 



( 75 ) 



iiiterna in fasciculos disponnnlur et distribuuntur, perfectam ponit simi- 

 litudinem inter nervuni unum et alium : si extremitates eorum, intuea- 

 mur , nulla ibi diflerentia inveniri potest : si disquisitiones in banc 

 subslantiam caseiformem instituuntur, quam substantiam nervi emittunt 

 post suam transversam sectionem dum comprimuntur, videmus quod 

 omnino eadem et prorsus ideutica sit, cum illa quas cerebrum et niedulla 

 oblongata et spinalis emittunt in truncos principes , quorum oriqinem 

 communem constituunt. Non tantum scalpello, oculo nudo, et ipso mi- 

 croscopio eadem sese ostendit hasc substantia, sed et encheresi chemica 

 dum examinatur, nullam exhibet differentiam neque pro suis productis, 

 neque pro phaenomenis suae decompositionis. Quod autem ad exterius 

 nervorum involucrum attinet, nemo ignorat, quod sit simplex textus 

 cellularis satis crassus, cujus functiones videnlur hmitari, ut nervorum 

 pulpa in tuto retineatur, et ut ei consistentia alque teuacitas, quibus 

 affrictui a partibus vicinis illato resistere possit, tribuatur. 



Omnia nobis videntur confirmare, quod differentia impressionum per- 

 ceptarum dependeat a varia structura, non ipsorum nervorum, sed ab 

 illa organorum in quibus hi sentiunt, a ratione qua eorum extremitates 

 ultimse expanduntur et ab ipso modo, quo causae impressionum in ner- 

 vorum dift'iisas partes agunt. 



Q. Broussais (1) citat experimentum a Magendie institutum de radi- 

 cibus anterioribus et posterioribus nervorum rachideorum, quo probatur, 

 quod posteriores sensibilitati , priores vero motibus muscularibus praesi- 

 deant. Illud significat, ait Broussais, med quidem sententid, quod illi 

 ad cutim, anteriores vero ad musculos tendant. Non ex eo concludi po- 

 test, quod nervi motuum differant, a nervis sensationum. Natura in mille 

 locis ad unam et aliam functionem perficiendam, iisdem indistincte nervis 

 utitur, et sententia duorum fluidorum nerveorum mere hypothetica est. 

 Broussais hac de re summa cum ambiguitate sententiam suam eloquitur. 



Primo ejus sententid apparet quod, cum radiccs posteriores sensatio- 

 nibus sint destinatje, haec cutim adire debeant; posteriores vero ipsos 



(i) Physiol. appliijuee a la patbologie, edilio Bruxell. vol. i, pag. 338. 



