( 76 ) 



rausciilos, Clarissimus ille Vir nullam rationem liabet de parte anatomica, 

 et hac de re decisionem profert, absque eo ut animadvertat radices an- 

 teriores et posteriores uervorum vertebralium post suam originem Gan- 

 gbon efTorniare. 



Hsec methodus refutandi experimenta suae opinioni contraria, revera 

 simplex et omnino expedila est. Dum enim aliqua opinio alii contraria 

 probanda est, non tantum vitandee sunt absurditates et baereses anato- 

 micae, verum etiam haud disputandum est verbis insidiosis et male defi- 

 nitis, nec simul in medium proferenda sunt argumenta captiosa. 



Clar. Ricberandus in octava suse pliysiologia; editione (1) de actione 

 nervorum loquens, scribit: Actio fluidi nervei ad producenda sensationis 

 pbaenomena locum babet ab estremitate nervorum versus cerebrum , cum 

 ligatura nervorum , sensibibtatem partium sub bac bgatura sitarum , 

 exstinguat. Duui, iiti in suo loco videbimus, ha3c actio a cerehro versus 

 extreraitates nerveas et a ceutro versus peripheriam sese propagat, ut 

 motus omnis generis producantur. Duplex ille fluxus in sensum contra- 

 rium efiici potest ope eorumdem nervorum, nec bic opus est dupbcem 

 eorum ordinem dislinguere, illosque sub denominatione sensitivorum et 

 motorioriim distinguere. 



At in nona et uUima sui operis editione (2) veritati manus victas dare 

 coactus, Clarus ille Vir sequenti niodo priorem suam opinionem mutavit: 

 duplex ille fluxus in sensum contrarium non eflicitur ope nervorum 

 eorunKlein; nam uti jam vidimus, dividi possunt in duos ordines, et sub 

 denominalione nervoruni sensitivorum et moioriorum designari. 



SulTiciet nobis bic citasse minorem iUuni numerum argumentorum 

 existenlioe binorum ordinum nervorum contrariorum. Facile foret bic 

 enarrare ideas, quas auctores pkirimi protulerunt, ut hanc existentiam 

 refutarent; sed quod salis mirandum, omnes qui de functionibus mixlis 

 liujus systematis nervei , cujus structuram alque proprietates parum 

 cognoscebant, scribere voluerunt, semper alte sonantibus verbis probare 

 couati sunt ilias somniationes, quas exallatum illorum cerebrum gignebat, 



(i) I'aris, 1820. vol. II, pag. i63. 

 Q2) Paris, iSiS. vol. 11, pag. 178. 



