( 77 ) 



nec umquam factis demonstrare tentabant functiones liuic systemati 

 proprias , cujus roeclianismus usque ad tempora nostra densa caligine 

 obductus fuit. 



Moderni physiologi, perniciosam hanc methodum parvi facientes, viam 

 toto coelo diversam insecuti sunt. Omnem suam operam intenderunt, ut 

 experimentis physiologicis et factis pathologicis probarent veras rationes, 

 quibus cognosci possent organisationis animahs arcana ; omnesque func- 

 tiones variarum partium systematis nervei indagari. Debentur ilhs cogni- 

 tiones exactse, quas hodie in physiologia possidemus; quae cognitiones, 

 nos ad tot tantosque in medicina progressus coiitulerunt. 



Agamus nunc de diversis opinionibus propugnantibus, ut deinde ex- 

 ponere possemus experimenta, quse ad diiferentiam nervorum stabihen- 

 dam fuerunt instituta. Denique citabimus nonnidla facta pathologica, 

 quibus functiones nervorum aliquomodo illustrabuntur. 



ARGUMENTA PROPUGNANTIA. 



Antiqui physiologi jam observaverant, nervos omnes non habere pro- 

 prietates identicas. Erasistratus (1) nervos motorios vocabat, qui a cerebro 

 et cerebello proveniebant, dum sensitivos nimcuparet, qui a meningibus 

 prodibant. 



Galenus (2) etiam nervos in motorios et sensiferos distinguebat. Dicebat 

 enim nervos ad niotum destinatos, a medulla spinali oriri, nervos autem 

 sensiferos a cerebro provenire. Nervos praeterea mixtos admittebat, illos- 

 que a partibus cerebri, medullae spinali maxime vicinis, emergere docebat. 



Willis atque Boerhaave in scriptis suis hanc quoque divisionem admi- 

 serunt. 



Herophilus etiam bina nervorum genera admittebat, scilicet sensitivos, 

 quos solidos esse et ope vibrationis agere contendebat ; et motorios , quos 

 cavos esse et fluido intermedio, in illis circulante, suam actionem exercere 

 proclamabat. 



(i) Apud Rufum, lib. Ill, pag. 65. 



(2) De usu parl. , lib. IX, C. i4, de molu muscul., lib. I. 



