78 APPENDICES. 



runt, pro tcnipore lionora!>ililor proeuratiir, cum qiiihusdani aliis, quos lamcn adliiic 

 oxpiTsso iicscimus noniiiiare. Seiatis auteni, quod, abca die qua (iraecoruin fines ingrossi 

 Cuinius, usque ad diem infelicis illius congressus, quantacunque nobis et nostris occurrcret 

 multitudo, licel aliquando nostri paucissimi fuissent, cum triumpho tamen semper et Victoria 

 recesserunt. Inacstimabiicni vcro jacturam, quain tune nobis dolemus et piangimus aeci- 

 disse, ex inconsulta nostrorum audacia, et peceatorum noslrorum meritis ercdimus conti- 

 gissc. lili itaque, qui elapsi a praclio, manus inimicorum evascrunt, consiiio abbrcviato 

 cum iiis qui ad tcntoria servanda rcinanscrant, ahsque alio danino ab obsidione recesse- 

 runt. Quibus tendentibus ad urbem regiani, et tani inopinabilitcr dcsoiatis, tanlam do- 

 minus subito dédit consolalionem, ut quasi in monicnto onines siniul, quotquot dispcrsi 

 fucrant, lanquam convocati a domino, apud civitatem quamdam, quae dicitur Ilodestoc, 

 convcnirent. Marciiio tamen féliciter et vicloriosc in suis marcbiis, per R. de Tril, in suis 

 parlibus, per Uei gratiam ineolumis morabatur et indemnis. Inspcctis igitur noslrorum 

 viribus, urbes et castella extunc munire coepimus, quae contra Graecorum rebellionem 

 tenere possc vidcbantur, et inlcr agenduni Constanlinopolim usque profccti sumus. Licel 

 itaque in personis amissis infortunium lugubre nobis aceiderit, spcranius tamen in domino, 

 et audenter confidimus , quod inimicorum nostrorum insidias et assultus diutius , volente 

 domino, sustincre poterimus, et ctiam de longinquo subventioncm et auxilium exspectare. 

 Ecce tamen, quod verebamur, boc accidit, et quod lama cancbal publiea, quodque per 

 litteras ipsius Blacliii , confoederalionem ipsius cum Turcis et eaeleris crucis Chrisli inimicis 

 continentes, edocii fuimus, quas etiam, a nobis cum nuntiis ipsius interceptas, aposto- 

 latui vestro in utraque lingua transmisimus, licet gravius exspectalo vulnus incurrimus et 

 ruinam; cujus susceptionem vobis incumbere, lamquam patri, causae nosirae patrono et 

 domino, nemo est qui ambigat, pracscrtim, cum ob ecclesiae tantum unitatem rcforman- 

 dam, et terrae sanctae subventioncm laboremus, quorum unum eatenus pendet ex altero, 

 sicut communis omnium Cbristranorum in oriente degcnlium, et pracci])ue vencrabilium 

 fratrum militiae Templi et Hospilalis utriusque, qui nobiscum sunt, clamât assertio, ut 

 non solum ipsius liberationem hujus operetur redintegratio, verum etiam omnium paga- 

 norum, et crucis Cliristi inimicorum, confusionem omniniodam apertissime procurare 

 vidcatur, sicut ccontra ejus disturbatio, quam Deus averlat, non solum rccupcrandi 

 partem amissam terrae sanctae spem auferret , imo et illam quae in praesenli christiano 

 eultui dedita est, proculdubio spem praeriperct detinendi, atlendcntes igitur, sicut a prin- 

 cipio, impcrfectum nosirum ad tam ardui propositi celsitudincm minus sufficere, ad vos, 

 tanquam summum et praccipuum , imo unicum spci nosirae refugium et fundamcntum, qui 

 solus prac filiis hominum, et principibus et regibus, in quantalibct polesiale constilutis 

 nobis potestis succurrere, siipplici et devota intentione et mente confugimus, ad pcdcs pater- 

 iiiialis vcsirae prona humililate proslrali, et quanta possumus prccum instanliacum lacrjmis 

 implorantes, quatenus filiis vcstris, in tam arcto constilulis, et, prae cunclis vivenlibus, 

 consiiio et auxilio vestro indigcnlibus, consuetum pietatis impcndere non diffcralis effec- 

 lum; quod lanto securius a palernitatis vestrae dulcedine postulamus, quanto, praeter 

 peregrinationis nostrae volum solemne, pro ecclesia Romana corpora noslra et vitas im- 



