de haring; 



DOOR 



T. C. WINKLER. 



Als er een visch opgenoemd kan worden, dien men bij uitnemend- 

 heid een Nederlandsche mag heeten, dan zal dit wel de haring 

 zijn. Wij willen daarmede niet zeggen alsof de Nederlanders bij 

 uitsluiting den haring vangen, gebruiken en in alle bijzonderheden 

 kennen, dit zij verre, maar beweren slechts, dat hij Nederlandsch 

 genoemd mag worden, omdat er geen volk is, dat meer van den 

 haring afhankelijk is in zijn bestaan dan het onze; omdat er geen 

 volk is, welks naam zoo beroemd geworden is in verband met den 

 harin°-, als het onze. Daarom noemen onze dichters hem • zeebanket," 

 en zingen van 



Daar komt een schuit met goud belaan ; 

 daarom hebben reeds in vorige tijden de bestuurders van het land 

 wetten gegeven, om ons zoo veel mogelijk eenen ruimen oogst van 



Holland's keurig zecooft, 

 te verzekeren ; daarom noemen wij onder hen , die het vaderland tot 

 roem en voordeel gestrekt hebben , onzen willem beukelszoon ; daar- 

 om leest ieder Nederlander met belangstelling de jaarlijksche berigten 

 van de haringvangst; daarom ziet ieder regtgeaard Nederlander met 

 leedwezen , dat de oude roem van den Hollandschen haring dalende is 

 en weldra de vlag zal moeten strijken voor den Schotschen. Doch ge- 

 noeg, niemand zal ons tegenspreken als wij zeggen, dat de haring en 

 alles wat op hem betrekkelijk is , door ieder onzer naauwkeurig gekend 

 moest worden , en toch meenen wij aan velen der lezers van dit Album 

 geene ondienst te bewijzen met eenige bijzonderheden van den haring 

 te beschrijven; te meer nog daar deze visch op zich zelf boven- 

 dien tot de in menig opzigt hoogst merkwaardige visschen gerekend 

 moet worden. 



1860. 1 



