DE HARING. 15 



doch er ook geene haringen zijn. Sedert de kelpbranderijen op de 

 Schotsche en Iersche kusten in werking zijn, heeft men het ook aan 

 die industrie willen wijten, doch klaarblijkelijk ten onregte. Een 

 Noorsch historieschrijver schrijft de verdwijning der haringen van de 

 kust van Rahuus, in Zweden, in 1587, toe aan de verschijning van 

 eenen buitengewonen haring, die een teeken van het Goddelijke on- 

 genoegen was. Op den 21sten November 1587 ving men twee ha- 

 ringen, die als met gothische letters beschreven waren. Zeven dagen 

 later werden zij naar Koppenhagen gebragt en aan fredekik II ver- 

 toond. Deze vorst, die zeer bijgeloovig was, werd bleek van schrik 

 en zag in die bijzonderheid eene voorzegging, dat hij of de koningin 

 weldra sterven moest. Hij riep eenige geleerden in consult en 

 deze verklaarden, dat op die visschen geschreven stond: Gij zult in 

 het vervolg geene haringen meer visschen en de andere natiën ook niet. 

 De koning was echter hiermede niet voldaan en zond de visschen 

 naar de geleerde schriftuitleggers van Rostock , doch kreeg van daar 

 ook geen berigt naar zijnen zin en zond hen vervolgens naar ver- 

 scheidene andere Duitsche universiteiten. Een Fransch mathematicus, 

 die zich te dien tyde te Koppenhagen bevond, gaf een dik boek uit 

 om dit raadsel op te lossen, en beweerde, dat die karakters slechts 

 de hoofdletters, initialen of wel de sigles van verscheidene woorden 

 waren, doch ook dit werk voldeed den koning niet. Een ander voor- 

 spelde uit die visschen de naderende omkeering van geheel Europa, 

 en zelfs een Zwitser, eglin genaamd, professor in de theologie te 

 Zurich, gaf in 1622 een werk uit over eenen haring, die op den 21sten 

 Mei 1596 op de kust van Pommeren gevangen was en dezelfde letters 

 droeg als de Koppenhaagsche , en in hetwelk hij uit die teekenen de 

 Apocalypsis verklaarde. — Wij weten thans zeer goed, dat dergelijke 

 teekens op de visschen ontstaan of door eene toevallige ophooping 

 van pigmentstoffen , of wel dat zij er door menschen op gemaakt kun- 

 nen worden, gelijk de Chinezen doen op goudvisschen met een deeg 

 uit arsenikum en schildpadden-urine bestaande (Zie Album der Natuur , 

 jaargang 1857, pag. 321). Ook in Schotland heerscht ten opzigte 

 van die raadselachtige verdwijning der haringen op eene plaats, waar 

 zij vroeger in menigte kwamen, eene bijgeloovige meening: men zegt 



