DE HARING. 21 



karpers enz.; en 4° dat de troep haringen door zijne gedurige split- 

 singen en door de millioenen, welke er gevangen worden, zonder 

 eenigen twijfel in de Noordzee zeer gedund moest zijn, en men 

 juist integendeel vermeerdering van getal in die wateren aantreft, 

 eenvoudig omdat het verlies aan noordelijke haringen meer dan ver- 

 goed wordt door het zich bij de scholen voegen van meer zuidelijk 

 te huis behoorenden. Cuvier beweert, dat deze opvatting de ware 

 is, en dat de haring een standvastige bewoner is van de diepe ge- 

 deelten der zeeën, die wij boven genoemd hebben, en wel vol- 

 gende in diepte van gewone verblijfplaats op die des kabeljaauws, 

 dat is eene laag water hooger; hij wil, dat men zijne aandacht meer 

 zou vestigen op die omstandigheid, en, gelijk de groote v. humboldt 

 het plantenrijk verdeeld heeft naar de hoogte, waarop de planten 

 groeijen, bewijzende hij dat op de streek der pijnboomen die der 

 eikenboomen volgt, en dat daar waar de eiken eindigen de rhodo- 

 dendrons aanvangen enz., men even zoo het dierenrijk kan bepalen, 

 en vooral de visschen zoude kunnen verdeelen in visschen der diepte , 

 der kust, der riviermonden, der meren enz. Men zou b. v. de aarde , 

 van den bodem der zee tot aan den top der bergen in streken 

 verdeelen en bevinden, dat men plaatsen moest in de diepste laag 

 de kabeljaauwen ; vervolgens de haringen; hooger de knorkanen; 

 dan de makreelen ; aan de riviermonden de zalmen ; verderop de 

 baarsen , de karpers enz. ; reeds in de bergmeren de zeelten ; nog 

 hooger de forellen; hooger nog de meervallen, en het hoogst den 

 Cyprinus gobio en de Cyprionoïdes apodes. 



Meer bijzonderheden van den haring , zooals zijne anatomische 

 beschrijving, en vooral de haringvangst en hare geschiedenis uit- 

 voerig te vermelden, zou van onzen kant eene groote aanmatiging 

 zijn , na het keurige artikel van Prof. J. v. d. hoeven , geplaatst in 

 den tweeden jaargang (bl. 161 en verv.) van dit Album. Wij noodi- 

 gen dus liever onze lezers uit , dat opstel te herlezen. 



