28 IETS OVER VOORHISTORISCHE CHRONOLOGIE EN DEN VERMOEDELIJKEN 



dere zijde zoude men te ver gaan , indien men , alleen omdat dit cijfer 

 aan het menschelijk geslacht eenen zooveel hoogeren ouderdom toe- 

 kent, dan men gemeenlijk aanneemt, het daarom alleen als volstrekt 

 geen vertrouwen verdienende verwierp. Er zijn toch vele feiten, die 

 schijnen te verkondigen , dat ons geslacht zelfs nog merkelijk ouder is. 



Al de tot hiertoe aangevoerde gevallen zijn namelijk ontleend aan 

 de jongste periode in de geschiedenis onzer aarde, die men gewoon- 

 lijk de alluviale noemt. Daaraan vooraf ging de diluviale , en hoewel 

 men nu op het tegenwoordig standpunt der wetenschap niet meer eene 

 scherpe grens kan trekken tusschen alluviale en diluviale gronden , 

 zoo is het echter zeker , dat de laatste de oudste zijn , omdat zij op 

 vele plaatsen door de eerste overdekt worden. Indien het derhalve 

 blijken mogt, dat in gronden van het diluviale tijdvak de overblijfselen 

 van menschen of van menschelijke kunstvlijt gevonden worden, dan 

 zoude daaraan een nog hoogere ouderdom moeten worden toegekend, 

 dan b. v. aan onze delta, aan die van den Mississippi , aan den koraal- 

 bodem van Florida enz. 



Het aantal daartoe betrekkelijke feiten is in den loop der laatste 

 jaren zoozeer aangegroeid, dat wij door hen allen naar behooren te 

 vermelden, onze beschikbare ruimte verre zouden overschrijden, te 

 meer dewijl eene kritische beschouwing van de waarde en beteekenis 

 van elk dezer feiten eene groote uitvoerigheid zoude vereischen. 

 Eene korte opsomming der voornaamste moge derhalve hier ter plaatse 

 voldoende zijn. 



Zoo b. v. beeft men in een aantal grotten , welker opvulling tot den 

 tijd der diluviale periode wordt gerekend, in de daar opgehoopte 

 leem, doorgaans bedekt of doordrongen met koolzuren kalk, te midden 

 der beenderen van reeds lang uitgestorvene diersoorten, zoo als van 

 den holenbeer, van voorwereldlijke rhinocerossen , hippopotamussen, 

 olifanten en andere zoogdieren, ook menschenbeenderen gevonden. Zoo 

 door schmerling in grotten bij Luik, door spring in eene grot bij 

 Namen , door marcel de serres in grotten bij Narbonne , door alfred 

 fontan in eene grot bij Massat, door falconer in eene grot 

 bij Palermo. Verder vond von schotheim beenderen van menschen 

 met die van den holenbeer vermengd in eene beenderen-breccia in 



