WAT HEEFT DE KOMEET VAN DONATI 

 ONS GELEERD? 



DOOR 



Dr. W. GLEUNS, Jr. 



Er zullen wel weinigen zijn, die het prachtig verschijnsel, dat de 

 komeet van donati ons in het jaar 1858 heeft aangeboden, niet 

 met bewondering en belangstelling hebben gade geslagen. Zijn er 

 toch vele natuurverschijnselen , die , of omdat zij minder in het oog 

 vallen, of omdat zij vaak van korten duur zijn, slechts de aandacht 

 van enkelen tot zich trekken en door weinigen worden waargenomen, 

 de komeet , die zich zoo luistervol aan ieders oog vertoonde en ge- 

 durende een geruimen tijd het uitspansel versierde, moest wel door 

 hare buitengewone pracht het oog boeijen van allen, ook van hen, die 

 niet gewoon zijn den sterrenhemel met een oplettend oog te beschou- 

 wen. Met bewondering is gewis de komeet waargenomen door hen, 

 die, ook al zijn zij geene natuurkundigen, toch door de wetenschap 

 voorgelicht, in dat prachtig verschijnsel een voorwerp beschouwden, 

 dat in de uitgestrekte hemelruimte even als andere wereldbollen naar 

 vaste wetten en door dezelfde krachten wordt bewogen. Met belang- 

 stelling is zij gewis door allen gezien, want ook vrees wekt belang- 

 stelling, die met zorg den loop der verschijnselen volgt. 



Intusschen is, dank zij de steeds toenemende en zich meer en meer 

 verbreidende natuurkennis, de vrees voor dergelijke natuurverschijn- 

 selen aanzienlijk verminderd. En het is niet alleen de gestadig toe- 

 nemende en zich tot alle standen en bedrijven uitstrekkende toepas- 

 sing , die men van de natuur en hare werkingen maakt, maar ook de 

 afneming van dwalingen en vooroordeelen, zoo lang en zoo algemeen 

 gevoed en voortgeplant, die als welsprekende getuigen optreden van 

 het hooge belang en de heilzame gevolgen, zoowel uit een stoffelijk ' 

 als zedelijk oogpunt beschouwd, die de beoefening der natuurkunde en 

 de verbreiding eener heldere natuurkennis voor het algemeen oplevert. 



De komeet van donati is , op hare reis door de uitgestrekte he- 

 melruimte, weder zoo ver van de aarde verwijderd, dat ook het scherpst- 

 ziend en sterkst gewapend oog haar niet meer in haren loop kan vol- 

 1860. 3 



