WAT HEEFT DE KOMEET VAN DONATI ONS GELEERD? 35 



pend oog zigtbaar zoude zijn. De omstandigheden waren daartoe echter 

 niet gunstig. De lange dagen en de daarmede gepaard gaande lang- 

 durige schemering , die in Junij en Julij zelfs den geheelen nacht 

 duurt, maar ook de stand der komeet, die haar in de middernachte- 

 lijke uren beneden den horizont deed vertoeven, onttrokken haar ge- 

 durende de laatste dagen van Junij en de geheele volgende maand 

 Julij aan de waarnemingen onzer sterrekundigen. Ook een in onze 

 noordelijke gewesten in dien tijd meestal betrokkene hemel maakte 

 de waarnemingen moeijelijk of wel geheel ondoenlijk. Eerst in het 

 begin van Augustus werd de komeet op nieuw gezien. In den avond 

 van den 5 Augustus zag men haar op het observatorium te Kremsmünster. 

 Zij vertoonde zich in de schemering met een fiaauw, mat licht als een 

 nevel , die bij het toenemend donker in helderheid en uitgebreidheid 

 toenam. Een kern of staart konde men toen nog niet bemerken. 

 Van den 7 tot den 14 Augustus werd de komeet op onderscheidene 

 avonden waargenomen en merkte men duidelijk op , dat zij in helder- 

 heid en grootte toenam. De nu volgende dagen waren , door het 

 licht der maan , voor de waarneming der komeet minder gunstig. Den 

 28 en 30 Augustus schijnt de komeet het eerst voor het ongewapend 

 oog zigtbaar te zijn geweest. Zij vertoonde zich toen als een pla- 

 neetachtig schijfje, in glans gelijk aan eene ster der vijfde of zesde 

 grootte. De staart was toen reeds goed merkbaar en strekte zich 

 tot omstreeks een halve graad lengte van de komeet uit. In wei- 

 nige dagen bereikte de komeet een glans , die overeenkwam met eene 

 ster der vierde en weldra der derde grootte. In de eerste dagen 

 van September werd zij vrij algemeen en ook in onze streken gezien. 

 Den 9 September zag ik haar als eene ster van de derde grootte, 

 met een staart van nagenoeg 2 graden lengte. Den 16 September 

 was deze staart reeds tot 4° aangegroeid, en had hij zich eerst meer regt- 

 lijnig van de komeet uitgestrekt, nu reeds konde men eene gebogene 

 als sabelvormige gedaante er bij opmerken. Terwijl de komeet re- 

 gelmatig in grootte en glans toenam, breidde ook de staart zich meer 

 en meer uit en werd de buiging of kromming sterker. De komeet 

 vertoonde zich nu als een helder lichtende nevel, die de kern omgaf 

 en zich vereenigde met den staart, welke zich nu reeds tot op 10° 



3* 



