36 WAT HEEFT DE KOMEET VAN DON ATI ONS GELEERD ? 



afstand van de kern uitstrekte. Bijzonder sterk en snel wordt de toe- 

 neming van glans en tevens van grootte, die men nu, gedurende de 

 laatste helft van September en de eerste dagen van October, bij de 

 komeet opmerkte en die ook dit tijdperk tot het schoonste en luister- 

 volste harer verschijning maakten. Den 28 September had de staart 

 eene lengte van 15 graden, terwijl de breedte 1 graad bedroeg. Den 

 3 October bepaalde ik de lengte van den staart op 25°. In den avond 

 van den 5 October was de lucht meestal betrokken, maar hadden wij 

 toch nog gelegenheid om voor een korten tijd het merkwaardig ver- 

 schijnsel te zien , dat de staart der komeet voorbij de heldere ster 

 der eerste grootte Arcturus in het sterrebeeld Boötes ging. 



Reeds eenige dagen vroeger, bijzonder in den avond van den 3 Octo- 

 ber, scheen de sterkte van het licht in onderscheidene deelen van den 

 staart zeer verschillend te zijn. Niet alleen toch dat de glans in de 

 nabijheid der komeet het sterkst was en allengs verminderde , zoodat 

 de lichtnevel, waaruit de staart scheen te bestaan, schier onmerkbaar in 

 de heinelruimte als wegsmolt en onwaarneembaar werd, waardoor de 

 lengte ook niet scherp en met volkomene zekerheid bepaald kon wor- 

 den , maar ook aan de linker- of westzijde was de staart het meest ver- 

 licht en scherp begrensd, terwijl de regter- of oostzijde eenigzins minder 

 helder en niet scherp begrensd was , zoodat ook aan deze zijde de licht- 

 nevel minder zamenhangend scheen te zijn en in de ruimte scheen weg 

 te vloeijen. Bijzonder opmerkelijk was mede eene donkere streep , die 

 onmiddellijk achter de kern der komeet zich tot op een vrij grooten 

 afstand in het midden des staarts uitstrekte, zoodat het scheen alsof de 

 staart, tot op een aanzienlijken afstand van de komeet, van binnen hol was. 



Toen in den avond van den 5 October de staart voorbij Arcturus 

 ging, zagen wij de ster in dit donkere gedeelte des staarts met onver- 

 zwakten glans schitteren. Te Parijs zag men bij gunstiger luchtsge- 

 steldheid de ster ook door de meer heldere en digter schijnende ran- 

 den van den staart en merkte aldaar vermindering op van den glans 

 der ster, doch ook in de donkere en ledig schijnende as des staarts 

 kon men geene vermindering in licht opmerken, zelfs scheen de flik- 

 kering daar sterker te zijn. Te Kremsmünster was de hemel ten 5 

 ure helder, maar het was nog te licht om de komeet te zien , hoewel 

 de ster toen reeds zeer goed kon worden waargenomen , een bewijs , 



