38 WAT HEEFT DE KOMEET VAN DONATI ONS GELEERD? 



in Chili zag men haar den 30 Oct. het eerst en den 1 Maart 1859 

 was zij voor het sterk gewapend oog nog even te onderkennen. 



Hetgeen wij tot dusver opgemerkt hebben heeft hoofdzakelijk be- 

 trekking tot de verschijnselen , die men ook met het ongewapend 

 oog heeft kunnen waarnemen. Intusschen mag men met regt ver- 

 wachten, dat de waarnemingen met behulp van groote kijkers gedaan, 

 zooals er op onderscheidene observatoria voorhanden zijn, ook bij- 

 zonderheden hebben doen kennen, die voor de kennis dezer tot nu 

 toe nog in zoovele opzigten raadselachtige wereldligchamen van groot 

 belang mogen gerekend worden. Men bedriegt zich echter, wanneer 

 men meent, dat de komeet door een goeden kijker gezien een meer 

 indrukwekkend gezigt opleverde, dan de prachtige vertooning, die 

 zij met haren langen over zulk een groot deel der hemelruimte zich 

 uitstrekkenden staart aan het vrije oog aanbood. Het veld eens kij- 

 kers toch is slechts klein en over 't algemeen kleiner , naarmate de 

 vergrooting sterker is. In plaats van het indrukwekkend gezigt , dat 

 de komeet met haren fraaijen , glansrijken , pluimvormigen staart aan- 

 bood , zag men door den kijker, als deze op den staart werd gerigt, 

 slechts een meer verlicht veld met de sterren , die door den staart 

 heen zigtbaar bleven, zoo als men sommige ook met het bloote oog 

 door den staart konde zien. Voldeed de totaal-indruk echter minder, 

 hoogst belangrijk en treffend was het om met sterk vergrootende kij- 

 kers na te gaan wat er met de kern der komeet plaats vond. 



Met kijkers van zwakke vergrooting de komeet beschouwende , 

 merkte men in de nevelmassa, die het hoofd der komeet vormde , eene 

 kern op, die wel is waar den schijn had van een vast ligchaam te 

 wezen, maar, door sterker vergrootende kijkers gezien, overtuigend 

 bleek zulks niet te zijn. Immers, naarmate men sterkere kijkers 

 bezigde, vertoonde zich de kern niet grooter, zoo als 't geval moest 

 wezen, indien zij uit eene vaste stof bestond en een bolvormig lig- 

 chaam was van eene bepaalde uitgebreidheid , maar de grootte der 

 kern verdween meer en meer. En scheen het hieruit reeds te blij- 

 ken, dat de kern ook als eene nevelmassa beschouwd moet worden, 

 die zich slechts door hare meerdere digtheid van het hoofd der ko- 

 meet of van den nevel, die haar omhulde, onderscheidde, de waar- 

 nemingen met de sterkst vergrootende kijkers hebben ook overtuigend 



