48 WAT HEEFT DE KOMEET VAN DONATI ONS GELEERD ? 



van donati is opgemerkt, waardoor de uitstrooming in de rigting 

 naar de zon het grootste was, maar zich bij beurten ter weder- 

 zijde van die rigting verwijderde en daarbij tevens in kracht afnam. 



Hebben wij bij de komeet van donati van een verschijnsel gespro- 

 ken, dat aan eene afscheiding of verdeeling van den staart deed den- 

 ken, de vroeger waargenomene kometen leveren hiervan mede voor- 

 beelden op. Merkwaardig was vooral in dit opzigt de komeet van 

 1807. Behalve een breeden gekromden staart, bezat zij gedurende 

 eenige dagen ook nog een meer langen , regten staart , zoo als in Fig. 3. 



Bij de komeet van 1824 merkte men eveneens een dubbelen staart 

 op, en wel, 't geen bijzonder opmerkelijk is, de een was als ge- 

 woonlijk van de zon af, maar de andere naar haar toegekeerd. 



Bijzonder merkwaardig was ook in dit opzigt de komeet van 1744. 

 Den 13 Dec. 1743 werd zij voor het eerst gezien met een kleinen staart. In 

 de laatste helft van Januarij werd de staart merkelijk grooter en ver- 

 toonde zich dubbel, zooals wij reeds opmerkten dat hij door heinsius 

 is waargenomen.. Het merkwaardigste echter was , dat de staart zich in 

 meer deelen verdeelde, zoodat de komeet in het laatste tijdperk van hare 

 zigtbaarheid zes staarten vertoonde. De cheseaux heeft er eene af- 

 beelding van gegeven, zooals hij dien zesvoudigen staart heeft gezien in 

 den vroegen morgen van den 8 Maart vóór het opgaan der zon. De 

 komeet zelve was toen beneden den horizont en kon wegens de na- 

 bijheid der zon niet meer worden gezien, maar de staarten waren tot 

 eene aanzienlijke hoogte boven den horizont zigtbaar met een glans, die 

 vrij wel overeenkwam met de helderste plaatsen van den melkweg. Zij 

 schenen eene lengte van 30 a 40 graden te hebben , waaruit men tot eene 

 werkelijke uitgestrektheid van 11 a 15 millioenen mijlen konde besluiten. 



Van ééne bijzonderheid moeten wij hier nog melding maken, die in 

 den laatsten tijd is waargenomen en waarvan men nog geen voorbeeld 

 had; het is de merkwaardige verdeeling der komeet van biela in 

 twee afzonderlijke deelen. De sedert 1826 als periodisch bekende 

 BiELASche komeet werd overeenkomstig de gemaakte berekeningen in 

 November 1845 weder zigtbaar , en er werd niets bijzonders bij opge- 

 merkt. Den 19 Dec. scheen de zoogenaamde kern eene meer lang- 

 werpige gedaante te hebben en in het begin van Januarij vertoonden 

 zich in het nevelachtige hoofd der komeet, in plaats van één helder 



