62 ONVERGANKELIJKHEID. 



dit vooral, omdat dit laatste zal blijken de gedeeltelijke vervulling te 

 zijn van hetgeen sommige lezers van dit Album wel hebben willen 

 opnemen als eene belofte aan hen gedaan. 



Meer dan een jaar geleden namelijk had ik het genoegen eens te 

 wandelen in zeker groot gebouw te Parijs, in verbeelding vergezeld 

 van een groot aantal dier lezers. Aan het eind dier wandeling bleef 

 er nog wel het een en ander ongezien , en daaraan hebben enkele van 

 mijne welwillende begeleiders de goedheid gehad mij te herinneren 

 op eene voor mij te aangename wijze, dan dat ik niet zou trachten 

 hen, zij het dan ook maar gedeeltelijk, te voldoen. Deze weinigen 

 mogen het er dus voor houden , dat ik ze al het bovenstaande heb 

 medegedeeld , terwijl wij te zamen de ons reeds bekende trappen 

 opstegen en eenige ook reeds bekende zalen doorliepen , om eindelijk 

 aan te komen waar wij nu zijn : in de zaal der eigenlijk gezegde 

 natuurkundige werktuigen van het Coiiservatoire des arts et métiers. Het 

 is eene groote zaal, met allerlei belangrijke toestellen gevuld en over- 

 vuld, die, wij merken dit in het voorbijgaan op, in niet zeer beha- 

 gelijke, ook niet in zeer rationele orde zijn geplaatst. Maar dit komt 

 er op het oogenblik voor ons minder op aan ; want wij gaan regt 

 af op het doel, dat ons voor het oogenblik hier voert. Daar in die 

 middenkas zeer gunstig geplaatst staat het werktuig , waarmede wij 

 ons op het oogenblik uitsluitend willen bezig houden. 



Dat werktuig is naar het uitwendige niet zeer ontzagwekkend en 

 het zal niet moeijelijk zyn, zijne inrigting te verklaren. Als men 

 draait aan die kruk daar ter regter zijde, dan draait ook het rad, 

 dat op dezelfde spil is geplaatst , en door die reeks van raderen en 

 rondsels wordt de beweging, met steeds toenemende snelheid, ten 

 laatste overgebragt op die roodkoperen schijf. Zonder veel inspanning 

 brengt men haar daardoor zoo snel aan het draaijen , dat zij meer dan 

 150 omwentelingen maakt in elke seconde. 



Daarnevens en met zijne uiteinden de schijf als met een tang om- 

 vattend , hoewel zonder die aan te raken, ligt nog eene ijzermassa 

 van bijzonderen vorm, die elk aan de klossen met rood koperdraad, 

 welke daarover heen zijn geschoven , als een elektromagneet herkent. 

 De uiteinden dier draadwiuding kunnen al of niet in aanraking gebragt 



