OF ZOOGENAAMDE "KOPPENSNELLERS" VAN DIT EILAND. 75 



diepte van het water voortgebragt , nu eens sterk en aanhoudend, dan 

 kort en afgebroken. «Het is als een sirenen-zang , dien men van onder 

 den water-spiegel hoort oprijzen, soms vol en krachtig, gelijk orgel- 

 toonen , soms zacht en smeltend als de melodiën, die door de suizende 

 koeltjes aan de bekende Aeolus-harp worden ontlokt.'' Eene natuur- 

 kundige verklaring van dit verschijnsel is niet gemakkelijk te geven. 

 Ofschoon het verschilt van het bekende kabbelen der golven tegen 

 het vaartuig, staat het toch eenigzins in verband met het vaartuig 

 zelf, daar het geluid zich tot den omtrek daarvan bepaalt. Sch waner vraagt , 

 of het een wrijvings-geluid kan zijn van het brakke water over den 

 vasten grond? De inboorlingen schrijven het eenvoudig toe aan de 

 vermenging en doordringing van het zoete rivier-water, met en door 

 het zooveel zwaardere zee-water, — en inderdaad, hoe verder de zee- 

 stroom in de rivier-monding opklimt, des te dieper landwaarts in kan 

 deze schoone, doch raadselachtige » water-muziek" worden vernomen. 



Bevolking. — Wanneer van de bewoners van Borneo sprake is , dan 

 zou men zich zeer vergissen , indien daarbij alleen aan de zoogenaamde 

 koppensnellers of Dayakkers werd gedacht. Deze zijn wel is waar de 

 oorspronkelijke inboorlingen of aborigines, doch worden in het ons 

 bekende gedeelte, even als de roodhuiden in Amerika, al meer en 

 meer verdrongen door de vreemde kustbewoners, gedeeltelijk Maleijers, 

 afkomstig van Java, Celebes, enz., gedeeltelijk Chinezen , die zich van 

 lieverlede op dit eiland hebben genesteld, en even als de Euro- 

 peanen of reeds lang voor dezen, de rol van overheerschers der 

 inboorlingen hebben vervuld. Geen der Sultans van Bornëo is dan ook 

 Dajakker; die zijn allen Maleijers, Mahomedanen alzoo , welke zich, 

 behalve hunne eigen volgelingen, ook een groot deel der Dajaks heb- 

 ben afhankelijk weten te maken, onder welke verscheidene zoo 

 vorsten ale stammen thans zich door aanneming van het Mahomedaan- 

 sche geloof in de Maleijers hebben opgelost. Andere stammen staan 

 m het midden , den overgang makende van de beneden- tot de boven- 

 landen, met meer vaste kampongs en eigene rijstvelden, en zijn ten 

 deele cijnsbaar aan de Sultans. Nog andere, de vrije of onafhankelijke 

 stammen der binnenlanden, leiden een geheel zwervend leven en 



