78 STUDIËN OVER BORNEO EN DE DAJAk's 



vvelijks gelooven, wanneer men, naast zulke berigten, vroeger bij 

 schwaner en thans bij helfrich , leest van de » bij de inlanders be- 

 staande vrees en ontzag" voor ons Bestuur. Was daartoe ons stoffelijk 

 en zedelijk overwigt, kort vóór het uitbreken der onlusten , voldoende 

 gehandhaafd? Of was men niet ingeslapen daar, waar men, onder 

 den drang van het bekende en ontwakende fanatisme eener 

 grootendeels Mahomedaansche bevolking , niet eens sluimeren mogt ? 

 Van dezen toch, van de Mahomedanen , de Bandjerezen uit de omstre- 

 ken van Martapoera , de residentie des Sultans, niet van de eigenlijke 

 Dajaks der binnenlanden, schijnt deze bloedige opstand te zijn uitgegaan. 



Naam, ras, karakter, taal, schrift , godsdie nst. — Aande 

 •iDajakkers" wordt door de Europeanen wel algemeen die collectief-naam 

 toegelegd, als aan een eigenaardig deel der Borneoten , doch onder- 

 ling bezigen zij dien niet gelijkluidend. Behalve dat zij zich onder- 

 scheiden in land- en zee-Daj akkers, welke laatsten meer aan de 

 kasten wonen of zeeroof drijven, dragen de stammen der verschil- 

 lende districten verschillende andere namen, vooral in de bovenlanden, 

 zoo als die van Kajans, Poenans, Pari's, Ngadjoes , Ot danoms, enz. 

 enz. Nogtans hebben deze allen veel gemeens met elkander, wat 

 den algemeenen ligchaams-bouw betreft. Zij behooren allen tot het 

 Muleisch-polynesische ras, ofschoon zij niet tot de Papoes kunnen 

 worden gebragt, daar zij , onder anderen , geen stijf gekroesd, maar 

 lang en glad hoofdhaar bezitten. Dit is evenwel wreed op het 

 aanvoelen en zwart van kleur. Bij wijze van vermoeden, geput uit 

 sommige van hunne gebruiken en eenige eigenaardigheden in hunnen 

 tongval, zijn zij overigens in meerdere of mindere mate overeen- 

 komstig te achten met de genoemde bewoners van N. Guinéa l ) , 

 alsmede met de Alfoeren van Celebes, zelfs met de Batta's van 

 Sumatra. 



') Bij het lezen der schoon»' Bijdrage tot de kennis der Noord- en Oost-kust van Nieuiv 

 Guinea , door a. f. de bruyn kops, Luit. l. Zee, in Nat. Tijds. v. Ned. Ind. I 

 Jaarg. 1850, trof mij de groote nvpreenkomst tusschen de Papoes en de Bayakkers 

 niel alleen in hunne zeden en gewoonten (tatoueren , koppensnellen) , in hun ka- 

 rakter en huiselijk leven, maar ook in hunne Godsdienst of bijgeloof, in hunne 

 bezigheden , woningen, kleeding, voeding, genotmiddelen, enz. 



