OF ZOOGENAAMDE » KOPPENSNELLERS" VAN DIT EILAND. 79 



Hunne ligchaamslengte is niet van de grootste; gemiddeld meten 

 zij 1,5 Ned. el. Ook zijn zij niet bijzonder gespierd, vooral niet aan 

 de onderste ledematen , door het veelvuldig zitten in hunne praauwen. 

 Van een goed gevormd figuur, is hunne huidkleur slechts lichtbruin; 

 zelfs nadert die van de vrouwen der boven-Dajaks naar het blanke. 

 De neus is beter van vorm dan die der Maleijers; kin en onderkaak 

 zijn ook minder breed. Zij zijn vrij vlug van begrip, en door de meeste 

 reizigers worden hunne zeden , hun gedrag en karakter veel verhe- 

 ven boven die der Maleische kustbewoners. Men prijst hen als een- 

 voudig, vertrouwelijk, gastvrij, vrijmoedig en voorkomend, als zeer 

 lieftallig voor hunne vrouwen en kinderen , zelfs als zeer goedhartig 

 en zachtzinnig! Vooral brooke, keppel , ida pfeiffer, doch ook 

 van lijnden en groll, wedijveren in het vermelden van hunnen 

 lof; de drie eersten roemen hen zelfs als »de besten onder alle 

 wilde volken der aarde" of als »de beminnelijkste menschen der 

 wereld"! Schwaner , hoezeer voor een groot deel daarmede instem- 

 mende, legt hun intusschen mede niet weinige ondeugden te last, en 

 helfrich noemt ze veelal wraakzuchtig, toornig, listig en lafhartig, 

 doch voegt hij er verzachtenderwijze bij «overigens nog kinderen der 

 natuur." Het kan zeer wel zijn, dat het karakter, even als de zeden 

 der Dajakkers, in het Westen en het Oosten, in de bergstreken en 

 aan de kustlanden , onder de afhankelijken en vrijen, veel verschil 

 kan opleveren. Zeker is het, dat er onder de zwervende stam- 

 men, die zich niet op den rijstbouw toeleggen, gevonden worden, 

 welke niet veel te vertrouwen zijn, en wij zullen bij het overwegen 

 van het »koppensnellen" aanleiding genoeg vinden, om vele Dajak- 

 stammen ook van eene geheel andere dan goedhartige zijde te leeren 

 kennen. Dit intusschen staat vast , dat men hen niet geheel beoordeelen 

 mag alleen uit het gezigtspunt van dit wreede volksbedrijf. 



In het onderling verkeer, waarbij zij ongemeen veel houden van dan- 

 sen , deels als het tandakken der Javanen , van zingen , op eene hoogst 

 eentoonige wijze, van feesten, waarbij zeer veel palm wijn of ..toewak" 

 wordt gedronken, maken zij zeer veel gebruik van eene sterk spre- 

 kende gebarentaal of mimiek. Letterteekens of schrift bezitten zij daar- 

 entegen in het geheel niet. Naar hunne volksverhalen , die zeer talrijk 



