82 DE ARGAS PERSICUS, OF ZOOGENAAMDE «GIFT-TEK VAN MIANA." 



en van daar vroeger wel eens de giftige o weegluis" van Perzië is 

 genoemd. In de woonhuizen levende, in spleten der muren of plan- 

 ken, komt het daaruit des nachts te voorschijn om den mensch te 

 bijten of te steken en diens bloed te zuigen , zoo als zulks althans door 

 porter, schneider en vooral door fischer vroeger werd medege- 

 deeld, te gelijk met blijkbaar overdrevene berigten over het gevaar 

 van dezen beet of steek. IJlen, stuipen, koorts, zelfs dood binnen 

 24 uur zouden daarvan het gevolg kunnen zijn en zelfs zoodanig, dat 

 er in Perzië geheele dorpen zouden zijn, die uit vrees voor deze 

 Acaride door de inwoners zijn verlaten. Anderen verhaalden , dat 

 zulks niet geldig was voor de inboorlingen, maar wel voor vreemde- 

 lingen en reizigers, die er bij voorkeur door zouden worden gekweld; 

 en wat dies meer zij. 



Het blijkt nu, dat, zoo als dan ook door deze en andere overdrij- 

 ving reeds vermoed werd, dit diertje volstrektelijk den bijzonderen roep 

 van vergiftig te zijn niet verdient. Volgens een berigt , opgenomen in 

 L'Imtitut, Ie Sect., 25 Aout 1858, heeft heller een aantal individuen 

 dezer tekken-soort anatomisch onderzocht, in het bijzonder daarbij groote 

 aandacht vestigende op de monddeelen , en heeft hij bevonden , dat 

 die volkomen analoog zijn met de monddeelen der meest onschuldige 

 tekken in het algemeen, zonder het geringste spoor te kunnen vinden 

 van gift-Miertjes. De verhalen der reizigers daarover verdienen alzoo 

 geen vertrouwen, en het is waarschijnlijk, dat gevallen van bevreem- 

 dend spoedigen dood, toevallig op plaatsen waar deze dieren voorko- 

 men, aanleiding heeft gegeven om deze te beschuldigen zonder reden. 

 Hiermede in verband staat dan ook de fabel, dat zij inzonderheid 

 voor vreemdelingen doodelijk of gevaarlijk zijn, dewijl in die streken, 

 waar de Argas Persicus te huis behoort, febris intermittens perni- 

 ciosa niet zelden voorkomt, welke kwaadaardige koorts dan ook meer 

 bijzonder de reizigers of vreemdelingen dan de inboorlingen overvalt. 



v. Ht. 



