114 STUDIËN OVER BORNEO EN DE DAJAK S 



eene scharnier-verbinding van rottan , voorzien zijn van een rooster- 

 werk uit boomstammetjes, die van onderen met eene korf met steenen 

 zijn bezwaard. Ter bedoelder plaatse laat men dit roosterwerk zakken , 

 dat alsdan voor bet vlot als anker en tevens voor de arbeiders als 

 ladder dient, om onder water te gaan. Met den rug daartegen ge- 

 leund en alzoo tegen den stroom beveiligd dalen zij omlaag en schep- 

 pen in de diepte bet zand op , op houten bakken , die daarna op het 

 vlot zelf worden uitgewasschen. «Het verbaasde mij soms, zegt 

 SCHwaner, te zien, hoe lang de Dajakkers in staat waren bij dezen 

 arbeid onder water te blijven" ! ). — Eene vierde wijze van goud del- 

 ven op Borneo zou men meer schat-graven kunnen noemen. Op 

 vele plaatsen, waar volgens de overlevering , vroeger groote negorijen 

 of kampongs hebben gestaan , door oorlog of brand verwoest , worden 

 de overblijfselen der versierselen hunner voorouders opgedolven , vooral 

 gouden armbanden , ringen , enz. van een tegenwoordig niet meer ge- 

 bruikelijk fatsoen. Zulk goud , van een minder gehalte , met koper 

 en zilver vermengd en in den handel imas mati" genaamd, wordt ook 

 gevonden op de oude begraafplaatsen , afkomstig van de gewoonte der 

 boven-Daj akkers, niet alleen om hunne lijken alle sieraden mede te 

 geven, maar zelfs de verschillende ligchaams-openingen van deze, 

 zooals neusgaten, mond, ooren, oogen, met gouden plaatjes te sluiten 

 en zelfs de tanden met goudblad te bekleeden. 



Diamanten. — Hoe hartstogtelijk de Oostersche Vorsten in het 



') S. geeft niet op hoe lang. Meermalen is mij bij het aanschouwen van duikende 

 zwemmers, bij hel vergelijken van den lijd, dien zij onderwater bleven, melden se- 

 kondewijz^r in de hand, gebleken, dat dit niet zóó lang is , als het schijnt. Dal men 

 duikers ~ uur en langer onder water heeft zien blijven , zooals in leeghwa- 

 ter's Haarlemmermeerboeck wordi gele/en , is voorzeker eene fabel. Zelfs wanneer 

 Prof. h. meckel opgeeft, in een artikel » Perlenzucht " , in fror. N. Notiz. , 1857, 

 B. 1, No. 1, dat de parel-visschers van 3 lol 8 minuten onder water kunnen blij- 

 ven , zou ik zulks ten sterksten betwijfelen. Volgens eene observatie van marshall , 

 kunnen de beste duikers eene onufgebrokene onderdompeling niet langer uithouden 

 dan 50 sekonden, hetgeen, volgens latere waarnemingen van LEFèvRE als maximum 

 tot ruim 70 sekonden zou kunnen worden verlengd. Dit komt dan ook overeen met 

 de jongste mededeelingen van Prof. landerer nit Athenen , dat de Grieksche spons- 

 duikers meermalen, wanneer ze zulks nog langer volhouden dan dezen lijd , na ver- 

 loop van 1 a 1| minuut, als schijndooden naar boven worden gehaald. 



