OP ZOOGENAAMDE «KOPPENSNELLERS" VAN DIT EILAND. 115 



algemeen diamanten-tooi beminnen, is bekend; de redenen echter, 

 waarom die van Borneo er zoo bijzonder sterk aan gehecht zijn , liggen 

 voor de hand. Vooreerst toch maakt de gedeeltelijke opbrengst hunner 

 diamant-mijnen eene der voornaamste bronnen van hunne inkomsten uit; 

 zoo bijv. zou de Sultan van Bandjermasin daaruit jaarlijks meer dan 

 2 tonnen gouds trekken (?). Doch ten anderen kennen zij aan het 

 bezit van sommige groote diamanten de denkbeeldige waarde toe van 

 familie-talismans , met welke hun Rijk staat of valt. In de derde 

 plaats brengt misschien ook de volks-sage over den oorsprong der 

 diamanten hiertoe nog het hare bij, dat deze namelijk «versteende 

 tranen zijn, door eene ongelukkig minnende en bedrogene Vorstin in 

 de wildernissen van het eiland, in vroegere eeuwen vergoten." Reeds 

 voorlang evenwel zijn vooral door de Chinesche handelaars en de dia- 

 mant-slijpers van Java de Borneo'sche Sultans met de hooge waarde 

 dezer » tranen" bekend geraakt, en aan het delven daarvan wordt daar 

 te lande ontzaggelijk veel arbeid, zoo vrijwillige als verpligte, be- 

 steed. Zij worden er dan ook rijkelijk en veelvuldig gevonden, zoo- 

 wel in het Oosten als het Westen, in Pontianak en Landak, alwaar 

 één der diamant-mijnen , na die van Golconda , de rijkste der aarde 

 wordt geheeten , en niet weinig ook in Bandjermasin , wiens Sultan 

 zoo rijk is aan edelgesteenten, dat niet alleen zijne kleederen, maar 

 ook die zijner vrouwen en kinderen en zelfs de lansen van zijne 

 lijfwacht daarmede als bezaaid zijn. Nogtans woont deze Vorst in 

 zijne residentie te Mariapoera , in een onaanzienlijk houten huis, ter- 

 wijl zijne borst versierd is met een ongesiepen diamant van 105 karaten, 

 ter waarde van omstreeks 5 tonnen gouds. Intusschen wordt hij ten 

 dien opzigte nog zeer verre overtroffen door den monster-diamant van 

 den Vorst van Matan, op West Borneo. Die familie-diamant wordt 

 gezegd in waarde den Koh-i-noor te boven te gaan en welligt de kost- 

 baarste der wereld te zijn! Ook deze wordt in diens hoofdplaats, in 

 zijne armoedig genoemde woning, ongesiepen bewaard , dewijl hij hem 

 niet uit zijne handen durft geven. Von gapfron, in 1849 aan diens 

 hof zijnde, alleen en onvergezeld onder honderden inlanders , ver- 

 kreeg het voorregt om dezen steen te mogen bezigtigen en diens 



8* 



