AARDBEVINGEN IN CALABRIE. 



In de Vergadering der Boyal Institution of Great Britain, in Mei 

 1858, hield de heer james philipp lacaita eene voordragt over de 

 aardbeving, die eenige maanden vroeger, namelijk in den nacht van 

 den 16den December 1857, een groot deel van Calabrië verwoestte. 

 Wij ontleenen daaraan voor onze lezers het volgende. 



» Zuidelijk Italië wordt teregt geroemd wegens zijn heerlijk klimaat , 

 zijne prachtige natuurtooneelen , zijne grootsche historische gedenktee- 

 kenen; doch het is evenzeer berucht als zijnde de klassieke grond 

 van vulkanen en aardbevingen. De Etna en de Vesuvius zijn de twee 

 werkzaamste onder de vulkanen in Europa, en vreeselijke aardbevin- 

 gen hebben dikwerf in uitgebreide landstreken de schrikkelijkste 

 verwoestingen aangerigt en aan duizende menschen het leven gekost. 

 Onder de thans nog levende bewoners van het koningrijk Napels 

 zijn er , die getuige geweest zijn van zes groote aardbevingen , zonder 

 de kleinere mede te rekenen, die geringere uitwerkselen teweeg 

 bragten. 



Op den oden Februarij 1783, ten 1 ure 's nam., onderging de Piana 

 di Monteleone , in de provincie van Calabria Ultra I , een zoo hevigen 

 schok, dat in minder dan twee minuten 109 steden en dorpen geheel 

 verwoest en 32,000 van de 166.000 inwoners onder de bouwvallen 

 hunner woningen bedolven werden. Eene herhaling van den schok 

 te middernacht verwoestte ook de steden Reggio en Messina en breidde 

 zich uit over het geheele Valdemone. Bij het begin van de Faro- 

 straat, sleepte de zee, na eerst zich van de Calabrische kust verwij- 

 derd te hebben, daarop terugkeerende , met onweerstaanbaar geweld 

 meer dan 1500 inwoners der stad Scylla mede, die om zich te bevei- 

 ligen naar het strand gevlugt waren. Na eene opeenvolging van 

 ligtere schokken, deed op den 28sten Maart een nieuwe schok de 



