,>» 



STUDIËN OVER BORNEO EN DE DAJAK'S 

 » OF ZOOGENAAMDE „KOPPEN-SNELLERS' 

 VAN DIT EILAND ; 



A. W. M. van HASSELT. 



( Vervolg van bladz. 97.) 



Voed in gs-m iddelen. — De Dajakkers, hoezeer bij hunne vele 

 feesten vaak misbruik makende van hunnen bedwelmenden volks- drank, 

 leven overigens in den regel matig, zelfs sober. Als hoofd-voedsels 

 dienen: rijst en sago, maïs en pisangs, of ook »oebi's" (eene soort van 

 zoeten aardappel). Vele zwervende stammen behelpen zich dikwijls 

 tijden lang met wilde wortels en vruchten in de bosschen gezocht. 

 Uit het dierenrijk maken ze gebruik van kippen , varkens (in zoover 

 zij geene Mahomedanen zijn geworden) en andere huisdieren, bij uit- 

 zondering ook van stekelvarkens , terwijl bij velen een gebraad van den 

 orang-oetang als lekkerbeetje geldt. De eetbare vogelnestjes, zwarte en 

 witte, zoowel in 't Westen , onder anderen op den berg Klam, en in 

 het Zuid-Oosten, onder anderen in Pasir, ingezameld, strekken niet tot 

 voedingsmiddel , maar als handels-artikel. Zout wordt aangekocht , of 

 op enkele plaatsen uit rijk wellende zout-bronnen , zooals in Sintang 

 volgens croockewit, en in Boenoet volgens schwaner, door de inlan- 

 ders zelve bereid, ofschoon het, gelijk rost van tonningen heeft 

 bevonden, niet van eene beste hoedanigheid is en ook eenig ijzer 

 bevat, afkomstig van de ijzeren pannen, waarin dit zoute bronwater 

 wordt uitgedampt. Suiker-riet verbouwen zij voor eigen gebruik. Honig 

 wordt veel verzameld uit de bosschen , zoo tot huiselijk gebruik als 

 voornamelijk, in verband met de inzameling van was, tot het drijven 

 van een' veel winst gevenden handel daarmede. Over de wijze van 

 1860. 9 



