OF ZOOGENAAMDE «KOPPENSNELLERS" VAN DIT EILAND. 139 



met lans-steken werd afgemaakt. Op vele plaatsen reeds worden 

 tegenwoordig daarvoor hoenders, varkens of' karbouwen verkozen, 

 gedeeltelijk ten gevolge der bovengenoemde invloeden , gedeeltelijk 

 wegens het gestrengelijk verbieden der menschen-offers bij de afhan- 

 kelijke stammen, dat hier gemakkelijker ingang vond, dewijl daarbij 

 het doel van het offeren, het verkrijgen van bloed, niet behoefde te 

 worden opgegeven. Dit dient dan om zich en hunne betrekkingen 

 in te smeeren , vooral aan het voorhoofd , op de borst , in de maag- 

 streek , onder velerlei ceremonieel en wederzijdsche gelukwenschingen 

 of bezweringen der kwade geesten. Schwaner was daarvan meer 

 dan eens getuige , moest zich deze insmering laten welgevallen en 

 ze aan de hoofden der Dajaksche familiën, die hem gastvrijheid ver- 

 leenden, wederkeerig verrigten. Voor het koppen-snellen intusschen 

 bestaat er geen dergelijk betrekkelijk onschuldig vervangmiddel; van 

 daar dan ook dat alle reizigers en ons bekende schrijvers daarvan nog 

 altijd meldiug blijven maken, terwijl zelfs daar, waar het niet meer 

 in zwang is, toch de oude schedels nog zorgvuldig bewaard worden 

 en ten toon gesteld. Schwaner zag meermalen versch afgehouwen 

 hoofden op de vroeger beschreven pantars, en in het stroomgebied 

 van den Katingcm (?) vond hij, voor de woning van een inlandsch 

 Hoofd, eens eene groote mand vol met blijkbaar kortelings gesnelde 

 hoofden van de bewoners van een' vijandelijkeu kampong. Ida pfeiffer 

 werd bij het binnentreden van een groot Dajaksch huis eens diep 

 getroffen door het zien van 30 opgehangene schedels , aan elkaar 

 geregen bij wijze van eene guirlande, en een andermaal werd haar als 

 eereplaats een nachtleger aangewezen nevens een pas buit gemaakt doods- 

 hoofd. Brooke en keppel willen er onder anderen bij de zeeroovers 

 aan de Sareboes-rivïer , soms tot 100, ja zelfs tot » honderden " (?) 

 bij elkander hebben gezien, zoowel oude, als versche. Croockewit, 

 groll en van lynden getuigen insgelijks vele oude en enkele pas 

 afgeslagene hoofden te hebben gezien. Behalve op de reeds genoemde 

 staken of ook op de begraafplaatsen, treft men ze het menigvuldigst 

 aan in het groote middenvertrek van de woning der opperhoofden, 

 in de openbare raadhuizen, in de «balie-balie 's" voor reizigers en 

 vreemdelingen, in de wachthuisjes der jongelingen, tot zelfs in de 



