154 DE VERHOUDINGEN DER BEVOLKING VAN ITALIË. 



land daar een tuinachtig aanzien, dat wel door zijne eenvormigheid 

 vermoeit, maar evenwel den indruk van de grootste vruchtbaarheid nalaat. 

 In de laagst gelegene en vochtigste streken breiden zich de rijstvel- 

 den wijd en zijd uit, welke jaarlijks onder water worden gezet, 

 terwijl de hoogere streken gebruikt worden tot grasland, welke jaar- 

 lijks zesmaal kunnen gemaaid worden. De mais wordt gewoonlijk eerst 

 na de wintertarwe op de afgeoogste akkers gezaaid. De graanbouw 

 staat daar in den hoogsten bloei en nevens hem heeft zich de wijn- en 

 zijdeteelt , ten deele ook de aanbouw van vlas en hennep , sterk ont- 

 wikkeld. Daarom vinden wij daar benevens vele grootere steden , 

 hoofdzetels van industrie en handel , eene plattelandsbevolking van ge- 

 middeld 5000 tot 7000 zielen op de vierkante mijl. Eene dergelijke 

 digtheid der bevolking vindt men in de Campagna lelice in het Noord- 

 westen van het koningrijk Napels , waar het bovendien warmere kli- 

 maat de teelt van oranje-appèls, vijgen, granaat-appèls, olijven, ja 

 zelfs, bij Napels, van katoen toelaat. Men oogst hier driemaal in het jaar. 

 Evenals de vlakke streken niet alle even vruchtbaar en digt be- 

 woond zijn , zijn daarentegen de bergachtige streken niet alle even 

 onvruchtbaar en dun bevolkt. Breede, vruchtbare dalen zijn die 

 van Annecy en Aosta, vele dalen van Savoye , het Arnodal in Toskane. 

 Ook in vele streken zijn de afhellingen en de voet der bergen uiterst 

 vruchtbaar en om die reden goed bevolkt. 



Gelijk bekend is zijn de tegenwoordige Italianen een uit zeer on- 

 gelijksoortige bestanddeelen vermengd volk. Desniettegenstaande kan 

 men hen tegenwoordig beschouwen als eene enkele natie , die door den 

 band der gemeenschappelijke taal bijeen gehouden wordt. Laat men 

 daar de vreemdelingen, die in alle eenigzins groote steden te vinden 

 zijn, de Joden, die in alle Italiaansche staten verstrooid worden aan- 

 getroifen, en de kleine koloniën van vreemde natiën in Napels en op 

 de eilanden, dan zijn er slechts aan de Westelijke en Noordelijke 

 grenzen eenige streken, waar nevens de Italiaansche ook nog eene 

 andere bevolking wordt aangetroffen. 



In het Venetiaansche wonen, nevens de Italianen, Friaulers, Duitschers 

 en Slovenen. De Friaulers of Furlanen (Forojulienses) vertoonen in hunne 

 taal sporen van hunne afstamming van de Keltische Karnen en van de 



