OVER DE NOORDPOOLREIZEN IN DE 

 LAATSTE JAREN; 



DOOR 



A. T. REITSMA. 



Wat de winter, vooral als hij met strengheid heerscht, reeds in ons 

 gematigd klimaat kan uitrigten, dat weten wij allen. Het vloeibaar 

 water verstijft tot eene vaste harde massa, die de zwaarste lasten op 

 hare oppervlakte draagt. De groeikracht der natuur ligt gebonden in 

 eene diepe sluimering, terwijl vaak eene witte sneeuwsprei het gelaat 

 des aardrijks bedekt. Geen vogelenzang stoort de stilte der natuur. 

 Het is alsof bijna alle leven is opgehouden , of zich in verborgene 

 schuilplaatsen heeft onttrokken aan ons oog. 



Kan de winter ook in ons gematigd klimaat somtijds zulk een gestreng 

 gelaat toonen ; wat zal hij dan niet vermogen in die gewesten , waar 

 hij zijn vasten zetel heeft gevestigd? De geheele natuur heeft daar 

 een geheel ander aanzien. Binnen de poolcirkels heeft de afwisseling 

 van dag en nacht niet meer gedurende het geheele jaar plaats. Daar 

 zijn dagen, waarin de zon niet boven den horizon opgaat, en ook da- 

 gen, waarin zij niet ondergaat. Op 70° breedte gaat de zon gedu- 

 rende 65 dagen niet onder, maar loopt aan den hemel in eenen 

 schuins gestelden cirkelboog rond. Op 80° breedte blijft zij 134 

 dagen onafgebroken boven den horizon. Maar daarentegen heerscht 

 dan ook op die breedten een nacht van omstreeks dezelfde lengte, 

 waarin geene zon opgaat, en in het tijdsverloop tusschen dien langen 

 dag en dien langen nacht heeft er alleen eene afwisseling van dag en 

 nacht binnen elke 24 uren plaats. Aan de noordpool zelf, dus op 

 90° breedte, heerscht van 21 Maart tot 23 September een onafgebro- 

 ken dag. Dan gaat de zon onder en loopt beneden den horizon rond , 

 en daar zij , zoo lang zij geene 18 graden beneden den horizon is, 

 nog een schemerachtig licht verbreidt, zoo volgt op den langen dag 

 1860. 11 



