162 OVER DE NOORDPOOLREIZEN IN DE LAATSTE JAREN. 



van zes maanden eene avondschemering van 53 dagen. Daarop volgt 

 een duistere nacht van 2j maanden , waarna weder eene lange morgen- 

 schemering het aanbreken van den langen dag aankondigt. 



Door de eigenaardige verhouding, waarin de poolgewesten tot de 

 zon, de bron van alle licht en leven op onze aarde, geplaatst zijn, 

 verkrijgt de geheele toestand der natuur in die gewesten eene ge- 

 daante , geheel afwijkend van die , welke plaats heeft onder hemel- 

 streken , waar het geheele jaar door dag en nacht met elkander af- 

 wisselen. De koude bereikt daar in den winter eene ontzettende 

 hoogte. Eene ontzaggelijke massa ijs hoopt zich gedurende dien tijd 

 in de poolzeeën opéén. De schuins invallende stralen van de zon 

 gedurende den langen zomerdag zijn niet in staat deze geweldige 

 massa's geheel te ontdooijen, zij strekken alleen om de ijsmassa wee- 

 ker en losser te maken en zoo eindelijk te verbrokkelen. De diep 

 ingevroren aardkorst op de eilanden van den noordpoolarchipel wordt 

 alleen aan hare oppervlakte eenigermate ontdooid en kan daarom zelfs 

 in den zomer slechts flaauwe sporen van plantengroei voortbren- 

 gen. En naauwelijks heeft de zomer begonnen aan de ontzaggelijke 

 ij sge vaarten te knagen en den grond voor de zonnestralen te openen , 

 of daar vangt al spoedig weder de lange winter aan, die het los en 

 week geworden ijs weder vast maakt en op de reusachtige grondslagen 

 van vroegere winters den eindeloozen ijsbouw voortzet. 



Zoo worden daar zonder ophouden winters aan winters geknoopt 

 en ijsmassa's op ijsmassa's gestapeld — en gewis zoude reeds 

 lang de geheele Noordpoolzee tot een enkelen ijsklomp verstijfd 

 zijn, indien niet de vaste stroomingen der zee zulks verhinderden. 

 De zoogenaamle golfstroom, die van de golf van Mexico uit langs de 

 kust van Noord- Amerika henen stroomt, zich dan oostelijk tusschen 

 IJsland en de Hebridische eilanden door langs Noorwegen tot aan 

 Nova-Zembla uitstrekt, stort in den winter eene onmetelijke massa 

 door de keerkringszon verwarmd water in de IJszee uit. Als in het 

 voorjaar de groote rivieren van Azië en Amerika hare watermassa's aan 

 de Noordpoolzee afgeven, vangt van de noordkust van Azië een tegen- 

 stroom aan, die over den noordpool henen zich langs Groenland en 

 Spitsbergen en door de zeeëngten van den Noordpool-archipel uit- 



