164 OVER DE NOORDPOOLRE1ZEN IN DE LAATSTE JAREN. 



zijn een zorg en arbeid en kosten besteed , die alles , wat in vroeger 

 tijd tot dit doel verrigt is, verre te boven gaan. Mannen van weten- 

 schap en beproefden moed werden uitgekozen om aan het hoofd dezer 

 ondernemingen te staan. Het was nu niet meer alleen te doen , om 

 gedurende den korten zomer in die streken te vertoeven; maar 

 men toog uit met het bepaalde plan om in die onherbergzame 

 oorden den langen winter door te brengen en zoo de ontdekking 

 en nasporing dier gewesten , zomer en winter door , jaren lang voort 

 te zetten. 



Het kan ons dan ook geenszins bevreemden , dat de noordpooltogten 

 in de jongst verloopen jaren niet weinig hebben bijgedragen om onze 

 kennis aangaande den geographischen en physischen toestand der 

 noordpoolgewesten aanmerkelijk uit te breiden. Een overzigt dezer 

 togten en der meest belangrijke ontdekkingen , daarop gedaan , zal 

 zeker voor de lezers van dit tijdschrift niet onbelangrijk zijn. 



Onder deze gewigtige ontdekkingen bekleedt zeker het vinden van 

 eenen noordwestelijken doortogt van den Atlantischen naar den grooten 

 Oceaan eene eerste plaats. 



Om echter het belang dezer ontdekking regt te verstaan, zal het 

 noodig zijn , dat wij vooraf een blik werpen op de vroegere togten 

 naar het hooge Noorden. 



Sedert de noordpoolstreken de aandacht tot zich trokken , zijn er 

 bij de honderd ontdekkingstogten gedaan, die, de eene meer de an- 

 dere minder, hebben bijgedragen om ons met deze gewesten bekend 

 te maken. Sebastiaan cabot was de eerste, die in het begin der 

 zestiende eeuw in de noordelijke Ijszee doordrong. Hij had zich het 

 plan gevormd om eenen noordwestelijken doortogt boven Amerika om 

 naar het Indische goudland te zoeken. Hij drong door tot in het 

 midden van de Hudsonsbaai , en, toen hij daar eene ruime zee voor 

 zich zag en met volle zeilen naar de Indien dacht te spoeden, dwong 

 hem de muiterij van zijn scheepsvolk onverrigter zake terug te kee- 

 ren. Onder de regering van koningin elisabeth werd het zoeken 

 van dien doortogt als eene nationale zaak beschouwd. Martin frobisher 

 volgde het spoor van cabot ; maar ook hij werd genoodzaakt terug te 

 keeren. Hij bragt van zijne reis niets anders mede dan eenige stalen 



