166 OVEE DE NOORDPOOLREIZEN IN DE LAATSTE JAKEN. 



dekkingstogten aan, die door ross, parry en franklin werden bestuurd. 



In 1818 deed kapitein ross zijn eersten togt, waarop hij tot aan 

 de Lancasterstraat doordrong. Eerst in 1829 werd hij door eenen 

 rijken Engelschman , felix booth , in staat gesteld een nieuwen togt 

 te ondernemen , waartoe deze £ 18000 besteedde. Hij drong door in 

 de Barrow- en Prins-Regent-Straat en onderzocht naauwkeurig het 

 land, dat hij naar zijnen edelmoedigen begunstiger Boöthia noemde. 

 Maar het ijs sneed hem den terugtogt af. In weerwil van alle po- 

 gingen, die hij aanwendde om zich uit het ijs te bevrijden, was hij 

 genoodzaakt vier winters achtereen in deze sneeuw- en ijswoestijnen 

 door te brengen. Eerst in 1833 gelukte het hem op sloepen in de 

 wateren te komen, waarin de walvischvaarders zich gewoonlijk ophou- 

 den , en door dezen opgenomen keerde hij naar Engeland terug , 

 waar men hem reeds twee jaren voor verloren hield. Op dezen togt 

 gelukte het hem den magnetischen noordpool, dat is de plaats, waar 

 de magneetnaald een vertikalen naar het middenpunt der aarde gerig- 

 ten stand aanneemt, met voldoende naauwkeurigheid te bepalen. 



Kort na de eerste expeditie van kapitein ross, reeds in 1819, deed 

 parry zijn eersten togt naar het Noorden. Het geluk diende hem 

 op deze reis zoo ongemeen , dat hij in korten tijd meer ontdekkingen 

 deed aangaande de geographische ligging der eilanden en zeeëngten 

 in de IJszee, dan door de voortgezette pogingen van alle anderen in 

 vele jaren zijn gedaan. Hij zeilde de Barrow-straat in, drong door 

 in het Wellington- en Prins-Regent-Kanaal en ontdekte de eilanden, 

 die men naar hem den Parry-archipel noemt. Op zijn tweeden togt 

 onderzocht hij de Hudsons-baai en bezocht het schiereiland Melvill, 

 aan de breede straat van Fox. In 1824 deed hij zijne derde reis — 

 maar werd in het Prins-Regent- Kanaal in het ijs bezet, zoodat hij 

 genoodzaakt was een van zijne schepen achter te laten. Op deze reis 

 had hij gelegenheid de kusten van het eiland Noord-Sommerset naauw- 

 keurig op te nemen. In 1827 waagde hij van Spitsbergen uit den 

 stoutmoedigen togt over het ijs regt op den Noordpool aan. Hij bragt 

 het tot de hoogte van 82 graden 40' 23", waarschijnlijk 45', N. B. en 

 was toen genoodzaakt terug te keeren. Op dien togt verkreeg hij de 

 overtuiging , dat er eene groote opene en bevaarbare zee aan den 

 Noordpool moet bestaan. 



