OVER DB NOORDPOOLREIZEN IN DE LAATSTE JAREN. 



167 



Sedert 1819 had ook reeds kapitein franklin deel genomen aan 

 de pogingen om de noordpool-gewesten aan het licht te brengen. Hij 

 werd gezonden op eene expeditie over land om de kusten van Noord- 

 Amerika te onderzoeken van den mond van de Kopermijn-rivier af 

 naar het oosten heen. Van de faktorij York aan den oever van de 

 Hudsons-baai trok hij naar het noorden , zakte de Kopermijn-nvier af 

 en onderzocht van daar de kusten langs eene uitgestrektheid van 550 

 mijlen Daar de levensmiddelen begonnen te ontbreken, was hij ge- 

 noodzaakt terug te keeren, dwars door een geheel woest en onbewoond 

 land door streken met sneeuw en ijs bedekt. Deze terugtogt was 

 eene' bijna onafgebrokene worsteling met den hongerdood. Reeds had 

 hij alle hoop op 'behoud opgegeven, toen voor hem eene onverwachte 

 redding opdaagde. Maar wat hij op dien togt ook mogt uitgestaan 

 hebben zijn onwrikbaren moed had hij niet verloren. In 1825 deed hij 

 een dergelijken togt ov,;r land om de kusten van Noord-Amenka van 

 den mond van de Mackenzie-rivier tot aan de Behringstraat te onder- 

 zoeken , doch hij was genoodzaakt terug te keeren zonder zijn doel 

 bereikt te hebben. Den 26 Mei 1845 vertrok hij met twee schepen 

 op eene noordpool-expeditie. Zijne ekwipaadje bestond uit 138 man. 

 Hij had van de admiraliteit in last gekregen pogingen aan te wenden 

 om, ware het mogelijk, door straat Barrow naar de Behringstraat 

 door te dringen. Zoo hij dit niet kon uitvoeren, moest hij beproeven 

 om door het kanaal van Wellington te zeilen. De walvischvaarder 

 martin ontmoette hem in de Baffins-baai den 20 Junij 1845. Fran- 

 klin verhaalde hem, dat hij voor vijf jaren van levensmiddelen voor- 

 zien was Den 26 Junij ontmoette hij nog den walvischvaarder 

 pennett, op 74° 48' N. B. en 66° 13' W. L., en na dien tijd ontving 

 men van hem geene de minste tijding. 



In 1848 begon men ernstig ongerust te worden over het lang uit- 

 blijven van franklin - en van dien tijd af dagteekenen zich de 

 zeeto<nen in het Noorden, die ondernomen werden met het doel om 

 hem op te zoeken. Sedert Januarij 1848 zijn omstreeks dertig togten 

 met schepen, booten of sleden ondernomen om eenig nader bengt van 

 den verlorene in te winnen. Sommige van deze ontdekkingstogten 

 gingen door de Behringstraat, doch de meesten gingen den gewonen 



