170 OVER DE NOORDPOOLREIZEN IN DE LAATSTE JAREN. 



gelijken rijkdom van eetbare dieren vond men ook in de Bathurst- 

 invaart , in Melvillesund , in Victoria- en Wollaston-land , eü op vele 

 andere plaatsen. De mogelijkheid, dat franklin zich de noodige levens- 

 middelen om het leven in stand te houden heeft kunnen verschaffen , 

 kon zeker niet ontkend worden. Maar als men daartegen over stelde , 

 hoe geweldig het klimaat en de levenswijze in de poolstreken den 

 Europeër aantast, hoe het gebrek aan plantaardig voedsel onvermij- 

 delijk de in die streken zoo gevaarlijke scheurbuik doet geboren wor- 

 den, hoe nederdrukkend de lange nacht en lange dag op de gemoede- 

 ren werken , dan leed het wel geen twijfel , dat het scheepsvolk van 

 franklin, al ware het dan ook niet van honger omgekomen, een meer 

 dan tienjarig lijden in die vreeselijke streken niet zou hebben doorge- 

 staan. Er bestond dus weinig of geene hoop, dat verdere pogingen om 

 franklin levend terug te vinden een gewenscht gevolg zouden hebben. 

 Alhoewel de expeditiën ten N. en ten W. van de Barrow-straat 

 geenszins gestrekt hebben om eenig nader licht te werpen op het lot 

 van franklin en zijne togtgenooten , zoo werden toch daardoor vele 

 punten aangaande den geographischen toestand dezer oorden in een 

 veel helderder licht gesteld. James ross, neef van den beroemden 

 kapitein ross, onderzocht in 1848 en 1849 de westelijke oevers van 

 het Prins-Regents-Kanaal. Kapitein kennedy ontdekte in 1851 , dat 

 Noord-Sommerset en Boöthia door eene zeeëngte van elkander zijn 

 gescheiden. In 1850 werd eene uitrusting uitgezonden, bestaande uit 

 twee uitnemend iugerigte zeilschepen en twee stoomsleepers , onder 

 het opperbevel van kapitein aüStin. Ter zelfder tijd waren nog twee 

 Amerikaansche schepen, onder kapitein pennt, door lady franklin 

 zelve uitgerust. Door penny, die in overleg met aüstin handelde, 

 werd de togt noordwaarts tot 77° breedte voortgezet, zonder dat het 

 hem nog gelukte door dit ijslabyrinth tot de Noordpoolzee door te 

 dringen. Den 21 April 1852 ging eene nieuwe expeditie ter opspo- 

 ring van franklin onder zeil en rigtte terstond den koers naar den 

 mond van het Wellington-kanaal. Zij bestond uit drie zeilschepen 

 en twee stoombooten , onder het opperbevel van edward belcher. 

 Om des te meer ontdekkingen te doen , scheidden de schepen zich 

 in twee afdeelingen om ieder op zich zelve te handelen. Deze togt , 



