172 OVER DE NOORDPOOLREIZEN IN 0E LAATSTE JAREN. 



men, waarover rendieren, bisam-ossen en andere dieren naar die oor- 

 den trekken, waar zij voor een tijd hun voedsel vinden. 



Hoogst belangrijk werd een togt , door mac-clure in 1851 door de 

 Behringstraat ondernomen , omdat het hem gelukte zich van daar eenen 

 weg te banen naar die wateren , welke door de walvischvaarders in 

 de oostelijke streken van de Ijszee bezocht worden, en dus met dei- 

 daad den noordwestelijken doortogt te vinden. 



Nadat mac-clüre de Behringstraat was doorgezeild, hield hij koers 

 langs de noordkust van Noord-Amerika tot aan de Mackenzie-rivier. 

 Hij drong van daar door tot in den Parry-archipel , waar hij genood- 

 zaakt werd te overwinteren. In het volgende voorjaar onderzocht hij 

 de kusten van het door hem ontdekte eiland Baring, waar hij door 

 het ijs gedrongen werd den tweeden winter door te brengen. Van 

 daar zond hij zijne berigten met de slede over het ijs naar het eiland 

 Beechey, waar het eskader van bei.cher gestationeerd was. Het was 

 dus de eerste maal, dat er eene regtstreeksche gemeenschap tusschen 

 het oosten en het westen door de Noordpoolzee heen was geopend. 



Inglefiei.d , een officier van het eskader van belcher, onderzocht 

 de invaarten van Smith en Jones, die in het noorden van de Baffins- 

 baai uitmonden. Hij drong in het Smiths-kanaal tot op 77° N. B. 

 door, toen hij door vreeselijke stormen gedwongen werd terug te kee- 

 ren. Hij vond zich daarbij bevestigd in de overtuiging , dat deze ka- 

 nalen zeeëngten zijn, die gemeenschap hebben met de Poolzee. 



Het groote resultaat dier ontdekkingsreizen was de nu aangewezen 

 noordwestelijke doortogt naar Azië. Door de voortgezette onderzoe- 

 kingen van die streken is men nu in staat gesteld om eene vrij naauw- 

 keurige kaart van de eilanden en zeeëngten te vervaardigen en zoo 

 den onafgebroken weg van eene doorvaart aan te wijzen. Deze ont- 

 dekking heeft echter alleen voor de kennis van onzen aardbol, maar 

 niet voor de scheepvaart of handelsgemeenschap eenig belang. Want 

 eene passage , die door het strenge klimaat en de in die zeeëngten 

 achterblijvende ijsvelden zoo gevaarlijk is, kan nooit een van de han- 

 delswegen worden, waardoor Europa gemeenschap met Azië onder- 

 houdt. Voor hen, die naar winst en praktische nuttigheid vragen, 

 is de aanwijzing van deze passage van volstrekt geen belang. 



