OVER DE NOORDPOOLREIZEN IN DE LAATSTE JAREN. 173 



Wij moeten hier met eenige uitvoerigheid melding maken van eenen 

 man , die door zijnen moed en volharding eenen onsterfelijken naam 

 heeft verworven, van Dr. elisha kent kane. De korte, maar merk- 

 waardige levensloop van dezen man verdient wel eenige vermelding. 

 Geboren te Philadelphia in de Vereenigde Staten van Noord-Amerika in 

 1822, begon hij zijne wetenschappelijke loopbaan als student in de 

 geneeskunde. Op éénentwintigjarigen leeftijd gepromoveerd en voor het 

 beantwoorden eener prijsvraag bekroond, begon hij als geneesheer bij 

 het Amerikaansch gezantschap naar China zijn zwervend leven. Hij 

 bezocht achtereenvolgens de Filippijnsche eilanden en Mindoro, door- 

 reisde Java en Sumbawa , daalde in den krater van den vuur spuwenden 

 berg Taël af, waaruit hij met levensgevaar werd opgetrokken. Van Java 

 ging hij naar Indië, bezocht Ceylon, vertrok van daar naar Egypte , waar 

 hij met den beroemden oudheidkenner lepsiüs aan den Boven-Nijl 

 kennis maakte. Uit het Oosten naar zijn vaderland teruggekeerd, 

 besloot hij , ten einde den slavenhandel in den grond te leeren kennen , 

 de kustlanden van Afrika te bezoeken. De Afrikaansche koorts alleen 

 hield hem terug om in het koningrijk Dahomeij door te dringen en 

 noodzaakte hem tegen zijnen wil naar zijn vaderland terug te keeren. 

 Maar ook daar gunde hij zich weinig rust. Hij nam als geneesheer 

 deel aan den veldtogt der Vereenigde Staten tegen Mexico en werd 

 in het gevecht bij Noparluca gewond. Na zijne genezing bereisde hij 

 een deel van Mexico , bepaalde door barometer-metingen de hoogte 

 van den Popocatepetl, hield zich daarop in zijn vaderland met opme- 

 ting der kusten bezig en sloot zich in 1830 aan de expeditie aan, 

 welke door den Newyorker koopman grinnel werd uitgerust om 

 feanklin op te zoeken. 



Den 22 Mei 1850 verlieten de twee kleine, maar uitmuntend 

 ingerigte schepen, waaruit deze expeditie bestond, de haven van 

 Newyork. Zij zetten haren koers langs de westkust van Groenland 

 voort, waar zij ontzaggelijk veel met het ijs in de Baffinsbaai te wor- 

 stelen hadden. Zij lagen gedurende eenentwintig dagen zoo in het ijs 

 ingesloten, dat zij gedurende dien tijd dag voor dag niet meer dan 

 eene Engelsche mijl vorderden , ja soms niet meer dan eene scheeps- 

 lengte gedurende eenen ganschen dag. Op eene breedte van 76 gra- 



