174 OVER DE NOORDPOOLREIZEN IN DE LAATSTE JAREN. 



den vonden zij de zee vrij en wendden den 18 Aug. den koers naar 

 het Westen door Lancaster-sund. Hier ontmoetten zij eenige van de 

 schepen , die tot de expeditie van john ross en penny behoorden , en 

 bespraken een gemeenschappelijk operatieplan. De Amerikaansche 

 schepen zouden dan in het Wellington-kanaal trachten door te dringen 

 om de navorschingen noord- en oostwaarts voort te zetten. Maar dit 

 plan werd al spoedig verijdeld. Reeds den 15 Sept. geraakten de 

 beide schepen in het ijs bezet en dreven daarop met het ijsveld, waarin 

 ze vastgevroren waren, eerst geruimen tijd in het Wellington-kanaal 

 heen en weder. Later nam het drijvend ijseiland eene oostelijke 

 rigting en voerde de schepen onder tallooze en bijna ondenkbare ge- 

 varen door de Barrowstraat en Lancaster-sund in de Baffinsbaai en 

 Davisstraat. Zoo werd de winter gesleten, terwijl zij in het ijsveld 

 vast genageld voortdreven, werwaarts winden en stroomen hen voerden. 

 Eerst den volgenden zomer in het begin van Junij begon het ijsveld 

 los te gaan. Den 8 Junij kon men eerst weder zeilen gebruiken en 

 tusschen de in zee rond dobberende ijsbrokken zich eenen eigen weg 

 zoeken om te Godhaven aan de Groenlandsche kust eenige dagen 

 van de uitgestane vermoeijenissen uit te rusten. 



Deze overwintering op een drijvend ijsveld stelde kane in staat 

 de ijsvorming in al hare gestalten waar te nemen. Schrede voor 

 schrede konden zij de vorming van het pakijs volgen. Op den 12 

 Sept. zeilden de schepen nog met eene frissche koelte. De thermo- 

 meter wees eene gemiddelde temperatuur aan van 14 tot 18 graden 

 onder het vriespunt. Het was toen, alsof de zee zich van lieverlede 

 verdikte. Een half vloeibaar deeg, gevormd uit de door den golfslag 

 verbrokene kristallen, begon zich in de veelzijdige stukken te ver- 

 deelen, waaraan scoresby den naam van pannekoek-ijs geeft. Toen de 

 wind sterker werd, werden deze stukken in sphaeroïdischen vorm 

 zamengerold, die van lieverlede tot eene massa aaneenpakten, niet 

 ongelijk aan een uit vijfzijdige steenen zamengesteld mozaïek. Dit 

 ging zoo snel, dat de schepen reeds in den nacht van den 13den niet 

 meer vooruit konden komen. 



Des morgens bevonden zij zich in het midden van eene groote vlakte 

 van vijfhoekige tegels, wier naden door dunne , zich een weinig bo- 



