178 OVER DK NOORDPOOLREIZEN IN DE LAATSTE JAREN. 



verloor in vele gevallen zijne taaiheid en tegenstand biedende kracht. 

 Rondom eenige groote ijsheuvels begonnen zich waterplassen te ver- 

 zamelen. Als men ijsblokken uitzaagde, zag men somtijds, dat hunne 

 massas door loodregte lijnen in prismas gedeeld waren, die, evenals 

 bazaltzuilen geordend, door de geheele dikte van de ijsschol henen 

 liepen. 



Het indringen van zoutwater door en in de haarfijne poriën van 

 het ijs moest wel medewerken tot vernieling van de oorspronkelijke 

 ijsstructuur. Overal waar zich op het ijs uit de door de zonnewarmte 

 "•edooide sneeuw waterplassen vormden en waar zich tevens deze pris- 

 matische ijsstructuur vertoonde, ging het werk der verwoesting met 

 ongemeene snelheid voort. 



Daar de hellingen der ijsheuvels hunne vlakte meer loodregt aan 

 de zonnestralen voorhielden, vertoonden zich hier ook het eerst de 

 sporen van ontdooijing. Gelijk die heuvelrijen vroeger als verbindings- 

 randen dienden, als vaste ribben van het ijseiland, zoo werden ze nu 

 ook de lijnen, bij welke de ijsvelden zich het gemakkelijkst van elkan- 

 der scheiden. Hieruit laat zich verklaren, dat zulk een ijsveld door 

 de inwerking van winden en stroomingen of door het aanstooteu tegen 

 vooruit springende kusten zoo gemakkelijk en spoedig in stukken wordt 

 geslagen. In zeer korten tijd wordt het groote ijsvlot , het produkt 

 van eene negenmaandsche vorst, aan het water teruggegeven , zonder 

 dat het eigenlijke dooijen als de hoofdoorzaak daarvan te beschouwen is. 



Den 3den Junij zag men van den top van een ijsheuvel in de 

 verte weder de golven rollen. Den oden brak het ijs los. Binnen tien 

 minuten was de geheele ijsvlakte, zoover men zien kon, van onregel- 

 matige , in alle rigtingen loopende scheuren doortrokken. Sommige 

 scheuren waren al spoedig 20 schreden breed. De oorzaak van dit 

 plotseling opbreken van het ijs was de van het oosten komende zee- 

 stroom. Het was alsof de vaste vlakte, die maanden lang onbewege- 

 lijk als de rotsachtige kust was geweest, eensklaps de eigenschap van 

 eene vloeistof had aangenomen, die zich ophief en weder daalde, 

 zooals de golven op en nedergaan. 



In het eerst zat een der schepen nog vast aan een ijsklomp van 

 22 schreden lengte en 14 schreden breedte. Hij droeg het schip als 



