VE KWABAAL- VERWARRING. 195 



De kwabbe , Gadus lota l. , Lota vulgaris cuv. , (zie bl. 207 , fig. 1) 

 in sommige streken van ons land de pui taal en in andere gedeelten 

 de kwabaal geheeten, is een visch, die tot de orde der weekvinni- 

 gen , Malacopterygü , behoort en wel tot die af deeling, waarvan de leden 

 zulke buikvinnen bezitten, die onder of vóór de borstvinnen zijn geplaatst, 

 en welke om die reden keelvinnen geheeten worden. Deze visch behoort 

 verder tot de groote familie der kabeljaauwen, Gadoïden , en is de eenige 

 soort daarvan, welke bij uitsluiting en voortdurend in zoet water leeft. 

 Hij verkiest vooral zulke wateren , die niet al te snel stroomen en 

 tevens helder en klaar zijn. In zijne gewoonten gelijkt hij in vele 

 opzigten op den aal, vooral daarin, dat hij zich veelal op den grond 

 der wateren ophoudt. Tusschen boomwortels , ondersteenen, bruggen 

 enz. ligt hij uren aaneen op den loer, beweegt slechts nu en dan 

 zijne vinnen , en wacht geduldig dat zijne prooi in zijn bereik komt. 

 Waterinsekten van allen aard , kuit en jongen van andere visschen zijn 

 het voornaamste voedsel der kwabbe , maar bij gebreke daarvan tracht 

 zij zelfs de jongen harer eigene soort te verrassen en zelfs vergaapt 

 zij zich wel eens aan stekelbaarsjes. Die onvoorzigtigheid kost der 

 kwabbe niet zelden het leven , wijl de stekelbaars zijne scherpe stekels 

 oprigt , zoodra hij gegrepen wordt en zoodoende dikwijls in den slok- 

 darm van den roover blijft zitten. Zelfs heeft men wel eens doode 

 kwabben gevonden met stekelbaarsjes in den bek, terwijl de stekels 

 der laatsten door den kop der kwabbe heengeboord waren. Overigens 

 gaat de laatste slechts bij nacht op roof uit en beweegt daarbij baar 

 ligchaam vrij vlug. 



De kop van de kwabbe is vrij plat, het ligchaam rolrond en de 

 staart, dat is het gedeelte tusschen de buikholte en de staartvin, aan 

 weerszijden plat gedrukt. De bek is wijd, beide kaken zijn bijna 

 even lang, en aan den kin ziet men een zoogenoemden baarddraad. Zoo 

 wel op de onderkaak als op de bovenkaak zitten eene menigte klei- 

 ne , scherpe , bewegelijke , zoogenoemd waggelende tanden , waardoor 

 de mondholte er uitziet alsof zij met eene vijl gevoerd was. De 

 neusgaten bevinden zich in het midden tusschen de oogen en de lip- 

 pen: het voorste neusgat is bedekt door eene opstaande huidplooi, 

 welke somtijds wel eens voor een baarddraad is gehouden. De 



13* 



