200 DE KWAB AAL- VER WARRING. 



begint terstond achter de aars en is dus \ gedeelte korter dan de tweede 

 rugvin , maar loopt even ver als de laatste tot aan de staartvin voort ; 

 zij heeft 46 tot 49 stralen. De staartvin is rond, niet zeer lang, 

 en wordt door 18 of' 20 stralen gevormd. 



Behalve deze puit met drie baarddraden vindt men op onze kusten 

 niet zelden nog eene andere , en wel eene met v ij f draden , de Mo- 

 tella quinquecïrrata (zie bladz. 207 , fig. 3) en in Zweden en Jutland 

 eene andere met vier zulke draden. Ook deze puiten hebben, even 

 als de zoo even beschrevene, eene groote gelijkheid met de kwabbe, 

 zoowel door het lang uitgerekte, zijdelings platgedrukte, van voren 

 rolronde ligchaam, de kleinheid der schubben, en het slijm, dat het 

 geheele dier bedekt en glibberig maakt. Ook de puit met vijl' baarden 

 eet schaaldieren en insekten en schiet hare kuit in den winter. Ook 

 leeft zij in zout en niet in zoet water. Zij wordt veelal eene prooi 

 van kabeljaauwen, schelvisschen en makrelen. Zij schijnt iets langer 

 te worden dan de puit met drie baarden ; pennant beschrijft eene van 

 19 duim lengte. De snuit is spitser en de eerste straal van de eerste 

 rugvin is langer dan die van den laatstgenoemden visch, ook is de 

 bovenlip van binnen niet gekarteld; de tong is smal en ligt los en 

 bewegelijk in den bek. De vier baarden op de bovenkaak staan regt 

 vooruit en twee aan twee tusschen de lippen en de oogen, welke laatsten 

 klein zijn. De kleur is meer overal gelijk , donkerbruin en van onderen 

 wit, zonder zulke duidelijke vlekken en wolkjes. De borstvinnen 

 hebben roodachtige randen. De zijdelingsche lijn wordt aangewezen 

 door eene rij van langwerpige ol' eironde, witte vlekjes; terstond 

 achter de kieuwen loopt zij met een bogt naar boven, maar weldra 

 weder naar beneden en vervolgens regt uit tot aan de staartvin. Ook 

 bij de puit met vijf draden vindt men de boven beschrevene groeve op 

 den rug. De groote Engelsche ichthyoloog yarrell maakt wel melding 

 van het dunne vliesje met de fijne haartjes, maar niet van die groef ; 

 wat wel vreemd is van iemand , die zulke naauwkeurige beschrijvingen 

 van visschen gegeven heeft; dit zou bijna op het vermoeden brengen, 

 dat er aan de Engelsche kusten eene andere soort van puit voorkomt, 

 indien niet de beschrijving van yarrell overigens geheel met de onze 

 overeenstemde. 



