GEEFT DE MAAN WARMTE AAN ONZE 



AARDE ? 



DOOR 



A. T. REITSM1 



Het is algemeen bekend , dat de maan geene warmtestralen afgeeft , 

 die zooals die der zon voor ons gevoel bemerkbaar zijn. Maar 

 daaruit kan men nog geenszins het gevolg afleiden, dat zij geheel 

 geene warmte aan onze aarde afgeeft. Een ligchaam aan de maan- 

 stralen blootgesteld moge door deze dan ook al niet zoo verwarmd 

 worden, dat het door ons bemerkt kan worden, het zoude toch kun- 

 nen zijn, dat zij eenige ofschoon voor ons onbemerkbare hoeveelheid 

 warmte uitstraalden en tot ons bragten. De 'aanzienlijke hoeveelheid 

 licht, die de maan van hare schijf terugkaatst en waardoor onze 

 donkere nachten zoo aangenaam verhelderd worden, versterkt dit 

 vermoeden. 



Het is dan ook geen wonder, dat geleerde natuuronderzoekers ge- 

 durig weder allervernuftigste pogingen hebben in het werk ge- 

 steld om te weten te komen, hoeveel warmte de maan tot onze 

 aarde afzendt. Zij hebben die warmte met de gevoeligste thermome- 

 ters onderzocht, maar zij waren niet in staat om zelfs met het beste 

 mikroskoop eenige wijziging in de hoogte der kwikkolom waar te nemen. 

 Zij hebben de maanstralen door middel van de sterkste reflectoren of 

 brandspiegels in één brandpunt vereenigd. De zonnestralen aan zulk 

 eene proef onderworpen zouden elk metaal vloeibaar gemaakt of zelfs tot 

 verdamping gebragt hebben; maar de stralen der maan langs dezen 

 weg geleid hadden zelfs het vermogen niet om in het kwik eene 

 merkbare verandering te bewerken. Eindelijk heeft melloni de maan- 

 warmte onderzocht met een werktuig van eene zeldzame gevoeligheid, 

 een thermo-elektrischen toestel, tkermo-multiplicator genaamd, en ja — 

 nu scheen het, alsof de maan eindelijk blijken gaf van hare uitstra- 



