alchemie; 



D. L U B A C H. 



Niets , wat eenmaal op zekeren trap van beschaving en wetenschap- 

 pelijke ontwikkeling een noodwendig bestanddeel blijkt te zijn ge- 

 weest van het weten en gelooven der menschen , is de aandacht 

 onwaardig van hem, die zich van die beschaving en wetenschappelijke 

 ontwikkeling, van den vooruitgang van den menschelijken geest op 

 den weg ter erkenning der waarheid , eenige rekenschap wenscht te 

 geven. Ook de afdwalingen des menschelijken verstands , de bijwe- 

 gen, op welke de mensch bij zyn zoeken naar waarheid zoo vaak 

 verdoolde, de eenzijdige opvattingen , die zoo dikwijls bij hem wortel 

 schoten, verdienen met ernst te worden nagegaan. Dat alles toch 

 maakt een deel uit van de geschiedenis der wetenschap, eene phase 

 van den gang van 's menschen vorderingen op de baan tot kennis , en 

 heelt als zoodanig alle regt op onze belangstelling. 



Zoo is het ook met de alchemie , de moeder der scheikunde , van 

 die wetenschap, waaraan latere tijden zooveel verschuldigd zijn en 

 waarvan nog latere zooveel nog hebben te verwachten, — of liever, 

 zoo is het ook met de alchemie , dat is : met de scheikunde zelve in 

 haar vroegst en eenzijdigst, in haar romantisch tijdperk. Het is aan 

 haar, dat ik de volgende bladzijden wensch te wijden. Ik zal 

 trachten daarin een algemeen denkbeeld te geven van de alchemie 

 en van hare beoefenaars, en vervolgens d;it denkbeeld , 'tgeen uit den 

 aard der zaak zeer algemeen en oppervlakkig wezen moet, uitbreiden 

 en toelichten door eenige schetsen uit het leven van sommige merk- 

 waardige alchemisten. 



1860. 15 



