PHONOGBAPHTE. 249 



» namen en toenamen " niets meer of minder dan de verwezenlijking 

 der stoutste droomen aangaande phonographie. Het was evenwel, 

 uit al wat men er van hoorde en las , onmogelijk met zekerheid op 

 te maken, of deze namen uitdrukten wat de uitvinder eens door zijn 

 werktuig hoopte te verkrijgen, of wel wat het reeds dadelijk kon doen. 

 Voor eenige weken was ik te Parijs gelukkig genoeg dienaangaande 

 tot zekerheid te komen , door het zien van scott's toestel in werking. 

 "Wat ik daarbij opteekende , uit mijne herinnering aangevuld , wil ik 

 trachten hier weder te geven. 



Een holle metalen cylinder, van misschien 5 a 6 palmen lang en 

 3 k 4 palmen middellijn , ligt horizontaal tusschen twee standaarden 

 en kan door eene kruk met de hand worden rondhewogen. Een der 

 uiteinden van de spil is van eenen schroefdraad voorzien en draait in 

 eene passende moer: bij elke omwenteling gaat de cylinder dus on- 

 geveer een duim voorwaarts. Vóór den cylinder is een tonvormig 

 vat, ongeveer even lang als deze, met zijne as regthoekig op die van 

 den cylinder geplaatst. Het eene einde daarvan is open , het andere, 

 naar den cylinder toegekeerde gesloten door een dun vlies, dat door 

 schroeven meer of minder kan gespannen worden. Het midden van 

 dit vlies draagt een ligt, puntig toeloopend stiftje, een stukje penne- 

 schacht naar het mij toescheen. Zingt men nu luid of brengt men 

 op andere wijze een toon voort, waarvan de hoogte met de afmetin- 

 gen van het tonvormig vat en den spanningsgraad van het vlies over- 

 eenkomt, dan ziet men dit stiftje duidelijk aan de daardoor teweeg- 

 gebragte trillende bewegingen van het vlies deel nemen; heeft men 

 het dus vooraf digt genoeg bij den cylinder gebragt, die bekleed is 

 met eene met lampzwart bedekte papierlaag, en draait men de kruk, 

 dan beschrijft de stift op dit papier dezelfde zigzaglijn als dit in den 

 zoo even vermelden vibroskoop van duhamki. geschiedt, die dan ook 

 hetzelfde doet kennen wat zooeven van de eerstgenoemde werd 

 vermeld, maar nu van een toon of van eene toonenreeks , die niet in 

 het instrument zelf, maar op eenen afstand, door de menschelijke stem 

 of door eenig ander muzijkinstrument wordt voorgebragt. 



Eene toonenreeks. Moest dit woord niet met velerlei voorbehoud 

 worden opgevat om geheel de waarheid uit te drukken , dan zou de 



