DE WOLFSMELKBOOM DER KANA- 

 RISCHE EILANDEN } . 



Rondom Santa Cruz op Tenerifïe ziet men een allerzonderlingst 

 gewas , dat dikwijls in groote groepen van kantige zuilen op de rot- 

 sen voorkomt; het is de Euphorbia canariënsis [el Cardon der Spanjaar- 

 den) ; het schijnt ter naauwernood eene plant te zijn; immers, in de 

 plaats van bladen, heeft het langs de kanten telkens twee kleine, 

 benedenwaarts gebogene doornen, die de plaats van een blad beklee- 

 den ; de takken , die zonder eenige regelmaat uit de oksels dier door- 

 nen ontspringen , zijn vier- of ook dikwijls vijfkantig , zij strekken 

 zich een weinig, niet meer dan noodig is, zijwaarts uit en gaan dan 

 kaarsregt naar boven. Eene oude plant vormt aldus, terwijl hare tak- 

 ken zich steeds op nieuw verdeelen, eene ondoordringbare groep van 

 tot 16 voet hooge, meer dan armdikke zuilen. Daar de eerste tak- 

 ken reeds digt boven den grond te voorschijn komen, is de eigenlijke 

 hoofdstam daarbij niet meer te onderkennen; de takken toch dalen 

 eerst naar den grond en gaan dan regt als kaarsen naar boven. Er 

 zijn dergelijke groepen, die twintig voet in diameter hebben. — De 

 jonge plant is eene regte, kantige zuil, maar na eenige jaren begint 

 zij zich te vertakken en krijgt dan met hare regt-opgaande , den 

 hoofdstam omgevende takken al het aanzien van een kerkkandelaar 

 met kaarsen (candelabre). Daar de Eupkorbia canariënsis langzaam schijnt 

 te groeijen, mag men vooronderstellen, dat dergelijke groote exem- 

 plaren , als waarvan boven is gesproken , eenen aanmerkelijken ouder- 

 dom bezitten. De wortelen, die alle uit den penwortel ontspringen, 

 zijn met eene dikke, bruine, afbladerende kurklaag bekleed; zij ver- 

 takken zich naar alle zijden en kunnen bij groote exemplaren tot op 

 eene lengte van 50 voet vervolgd worden. De roode, onaanzienlijke 



') Zie h. schacht, Madeira und Teuerife , S. 127; Neucs Repert. ƒ Pharm. Bd. 

 VIII, 18.59, S. 262. 



