262 ALCHEMIE. 



elkander in betrekking hebben gestaan als leermeesters en leer- 

 lingen. Het is daarom dat ik uit het groote aantal beroemde en 

 beruchte alchemisten dezen heb uitgekozen om er kortelijk van te 

 gewagen. 



Een Enkhuizer schipper, jakob hanssen genaamd, werd in den 

 zomer van 1601 op de noordzee door een storm overvallen en naai- 

 de kust van Schotland gedreven. Een daar wonend landeigenaar, 

 seton of' seaton genaamd, nam, na zich tot redding van het schip en 

 de manschap veel moeite gegeven te hebben, den schipper in zijn 

 huis op en verschafte hem de middelen om zijn schip te herstellen. 

 Beide mannen wei-den vrienden en beloofden elkander weder te zul- 

 len opzoeken. Reeds in 't volgend voorjaar kwam de Schot te Enk- 

 huizen en bleef eenige weken bij hanssen, wien hij in een vertrou- 

 welijk gesprek ontdekte , dat hij de kunst verstond om de metalen te 

 veredelen. Om zijn gastheer te overtuigen, tingeerde hij den 13 

 Maart 1602, 's namiddags ten 4 ure, een stuk lood in goud, graveerde 

 daarop den datum en het uur der projectie en vereerde het aan 

 hanssen tot een aandenken. Hiervan schonk hanssen een gedeelte 

 aan zijnen arts, Dr. van der linden, en dit goud was 50 jaren 

 later nog in het bezit van den kleinzoon van dezen, Dr. johannes 

 antonides van der linden te Amsterdam. Van Enkhuizen ging 

 seton naar Amsterdam en Rotterdam , in welke beide steden hij ge- 

 zegd wordt projectiën gedaan te hebben, waarvan echter geene nadere 

 bijzonderheden bekend zijn. Van Rotterdam vertrok hy over zee 

 naar Italië. 



Dit alles verhaalt moehof in een brief over de transmutatie dei- 

 metalen. Hetgeen nu volgt vindt men in eene verhandeling van 

 johan wolfgang dienheim, Dr. in de regten en de geneeskunde , en 

 Professor te Freiburg in Breiagau. 



Dienheim verhaalt, dat hij, in 1603 van Rome naar Duitschland 

 terugkeerende, onderweg tot reisgenoot kreeg een bedaagd , verstandig 

 en zeer bescheiden man, klein van statuur, opgeruimd van humeur, 

 gekleed in zwarte gebloemde zijde en vergezeld door een knecht, die 

 zich onderscheidde door zijn buitengemeen rood haar en baard. De 



