ALCHEMIE. 267 



na lezing te verzegelen en ten spoedigste aan den keizer te doen 

 toekomen. Het schrijven aan den keizer hield in , dat zich te Wee- 

 nen een zekere haron von wagnereck ophield, dat deze een adept 

 was en 24 lood echte tinctuur bij zich had; dat die persoon wel 

 spoedig sterven zou en dat het te wenschen was, dat zulk een schat 

 in geene andere dan keizerlijke handen kwam, enz. enz. — Dadelijk 

 daarop verliet wagvereck Weenen en trachtte Passau te bereiken, 

 maar kon niet verder komen dan tot Ems. Hier kwam zijn oom, 

 pater wagnereck, met een arts uit Passau hem bezoeken, doch hij 

 stierf spoedig daarna. 



In het begin der vorige eeuw verscheen in Europa een alchemist, 

 nog raadselachtiger dan seton en philaletha. Men ziet hem slechts 

 zelden in persoon te voorschijn komen; en toch schijnt het vrij zeker 

 dat de meeste zoogenaamde transmutatiën , die in de eerste helft der 

 achttiende eeuw gerucht hebben gemaakt, middelijk aan hem toe te 

 schrijven zijn. Deze alchemist is laskaris. 



Hij gaf zich bij zijne eerste verschijning uit voor archimandriet van 

 een klooster op het eiland Mitylene, rondreizende om aalmoezen in 

 te zamelen ter bevrijding van in Turksche gevangenschap geraakte 

 christenen. Zijne papieren , waaronder een geloofsbrief van den patri- 

 arch te Constantinopel , waren in goede orde , hij sprak vlug Grieksch 

 en gaf zich overigens op geene wijze bloot, zoo dat ook niemand 

 twijfelde, of hij was een Griek. Daar hij echter van zijne collecte 

 weinig werk maakte en veel meer uitgaf dan hij met mogelijkheid 

 kon inzamelen , dachten velen , dat hij den waren laskaris zijn geloofs- 

 brief afgekocht had, ten einde onder diens naam te kunnen reizen. 

 Volgens de berigten van verscheidene bekende personen, die hem 

 gezien en gesproken hadden, o. a. van den bekenden scheikundige 

 dippel, was hij toen een man in het best van zijn leven, zeer goed 

 onderwezen en aangenaam in den omgang. Over 't algemeen sprak 

 hij zelden over alchemie, maar hield zich daarentegen met de meeste 

 belangstelling bezig met het bezigtigen van dn merkwaardigheden der 

 groote steden, die hij bezocht, wat, naar het oordeel van schmieder , 

 meer in den aard van een beschaafden Westerling, dan in dien van 

 een Oosterschen kloosterbroeder schijnt te vallen. 



