DE BOUWKUNST DER DIEREN. 



DOOR 



P. HARTING. 



Men heeft de natuur-wetenschap wel eens beschouwd als zynde een 

 middel tot eenzydige ontwikkeling van den geest ten koste van het 

 hart , als eene vijandin van alle poësie , omdat zij slechts waarheid , 

 geene verdichtselen verkondigt. 



Valsche beschuldiging voorwaar! Slechts zij kunnen dit beweren, 

 die de natuur niet kennen, of wier gemoed onvatbaar is om de heerlijke 

 harmonie van al het geschapene te gevoelen en te bewonderen. 



Die harmonie openbaart zich vooral in de schoone overeenkomst 

 tusschen doel en middel, en nergens is deze op treffender wijze zigt- 

 baar dan bij de bewerktuigde wezens, planten en dieren. Het doel 

 is hier : instandhouding der soort bij gedurige wisseling der individu's , 

 die de eerste tijdelijk vertegenwoordigen , en aan dit doel worden 

 de meest verschillende en daaronder allerbewonderingswaardigste 

 middelen dienstbaar gemaakt. 



Onder die middelen nemen de verblijfplaatsen, de woningen der 

 dieren eene eerste plaats in. Wie toch heeft niet wel eens met be- 

 langstelling de vogels gade geslagen, terwijl zij hunne nesten bouwen? 

 Wie heeft niet meermalen met bewondering stil gestaan bij het kunstig 

 webbe eener spin , of zich verbaasd over de keurige netheid der uit 

 was gebouwde vakjes, die eene honigraat zamenstellen? 



Maar die belangstelling, die bewondering en verbazing klimmen 



