HET GILD DER MIJNWERKERS. 



291 



klein varken en de wijdte zijner holen beantwoordt daaraan. Barth ') 

 zag er op zijne reis in de binnenlanden van Afrika, die wijd genoeg 

 waren om een niensch te kunnen bevatten. In weerwil van den 

 naam, die ontleend is aan eene oppervlakkige ligchamelijke gelijkheid , 

 heeft dit dier echter niets van een varken. Zijne naaste verwanten 

 zijn de Oostindische en Amerikaansche miereneters en ook zijn 

 voedsel bestaat uit mieren en termiten. Daarom bouwt het zijn hol 

 dan ook steeds in de nabijheid der woningen van dezen. Over dag 

 houdt het zich schuil, om alleen tegen den avond er uit te komen en 

 zijn maal te zoeken. Vandaar dat reizigers het dier slechts zelden te 

 zien bekomen , terwijl het nog zeldzamer gelukt het meester te worden , 

 want op het minste geritsel vlugt het naar zijne schuilplaats, graaft 

 zich daarin al dieper en dieper en klemt zich met zijne krachtige 

 graafnagels zoo vast , dat , al gelukt het zelfs den staart te grijpen , 

 men er het dier niet uittrekken kan. Jules verreadx spande eens 

 twee zware trekossen aan den staart van zulk een aardvarken vast , 

 doch alleen met dit gevolg, dat de staart werd afgescheurd, zonder 

 dat het dier losliet "•). 



Mede tot de grootere soorten van gravende zoogdieren behoort de 

 das (Meles taxus) , die ook nog hier en daar in ons vaderland wordt 



Be das (Meles taxus). 



') Reise und Entdeeknngen in Nord- und Central- Afrika , I , p. 596. 

 2 ) Mededeeling van jüles verkeadx aan den hoogleeraar w. vbolik. Zie des 

 iaatsten : Leven en maaksel der dieren , I , p. 283. 



19* ' 



