294 DE BOUWKUNST DER DIEREN. 



Zijne zomerwoning is het eenvoudigst ; deze bevindt zich doorgaans 

 aan de helling eens bergs en bestaat uit eene kleine holte met gewoon- 

 lijk twee daarin uitkomende gangen, een van welke horizontaal is en 

 voor den in- en uitgang dient , terwijl de andere in eene sehuinsche 

 rigting naar beneden loopt en zich op een lager punt mede buiten- 

 waarts opent. Deze onderste gang is eigenlijk eene soort van riool, 

 want daardoor ontlasten zich alle de onreinheden , die het zindelijk 

 diertje in zijne woning niet duldt , al strekt deze hem dan ook slechts 

 gedurende de weinige weken, die de zomer in het hooge Alpisch 

 gebergte duurt , tot een kortstondig verblijf. Het grootste gedeelte 

 van dien tijd toch brengt de marmot in gezelschap van een aantal 

 soortgenooten buiten zijne woning door om zich te voeden met de 

 wortelen en bladeren der spaarzame Alpenplanten , die zij , even als 

 de eekhorens, met de voorpooten naar den mond brengen. Zoo kan 

 de wandelaar in deze aan trotsche naluurtooneelen zoo rijke streken 

 de marmotten soms in talrijke troepen uit de verte bespieden , maar 

 het minste geruisch doet hen ijlings naar hunne holen vlieden. 



Aan dit buitenleven maakt de eerst vallende sneeuw op het einde 

 van September ol' het begin van October een einde. Ken kleed over- 

 dekt de nog niet geheel verwelkte overblijfselen der planten, die hun 

 tot voedsel verstrekken, en voor hen vangt een tijd van volslagen 

 ontbering aan. Gedurende negen tot tien maanden zijn de marmotten 

 verstoken van voedsel , en weldra zouden zij den hongerdood moeten 

 sterven en daarmede tevens de soort vernietigd worden, indien niet 

 de natuur daarin op eene eigendommelijke wijze had voorzien. De 

 wel doorvoede marmotten betrekken dan hunne winterwoning. Had 

 elk dier in den zomer zijn eigen hol, — de weelde maakt egoïs- 

 tisch, — thans vereenigen zij zich en een gezelschap van tien tot 

 zestien in elkanders buurt wonende marmotten delven gezamenlijk, 

 nog vóór dat het barre jaargetijde den grond verstijfd heeft, eene veel 

 grootere holte met slechts een enkel toegangskanaal. In die holte 

 slepen zij eene aanzienlijke hoeveelheid hooi , bereiden zich daaruit 

 een gemakkelijk leger, verstoppen er dan ook den toegang mede, 

 zoudat de koude lucht wordt buitengesloten en vlijen zich eindelijk 

 daarin neder , allen digt bij elkander , om vele maanden lang in die- 



