HET GILD DEK MIJNWERKERS. 



295 



pen, ongestoorden slaap door te brengen. Eerst wanneer de zomer- 

 warmte de sneeuw weder doet smelten en de Alpenplanten ontluiken, 

 ontwaken de marmotten tot een nieuw leven. Zij verlaten hunne 

 dompige winterwoningen, houden bruiloft en brengen de wittebroods- 

 weken in hunne zomerverblijven en in Gods vrije natuur door. 



In onderscheiden werelddeelen komen nog andere soorten van mar- 

 motten voor, die echter in levenswijze, voor zoover men deze kent, 

 weinig van de Zwitsersche verschillen. Maar er zijn nog andere 

 met de marmotten overigens na verwante dieren (het geslacht Sper- 

 mophilus vormende), die zich van deze onderscheiden door het bezit 

 van wangzakken , waarin zij tijdelijk eene groote hoeveelheid voedsel 

 kunnen bergen, hetwelk zij vervolgens naar hunne onderaardsche 

 woningen brengen, en aldus eene voorraadschuur voor het ongunstige 

 jaargetijde aanleggen. Een dezer dieren is de Ziesel (Spennophüus ai- 

 tillus), een diertje, dat aangetroffen, wordt in zuidoostelijk Duitschland 



De ziesel ( Spermophilus cüillusj. 

 en verder in oostelijk Europa tot aan het Altaïgebergte in Azië toe. 

 De holen, die de ziesel graaft, zijn dikwijls zes tot acht voeten 

 diep. Daarin verzamelt hij zijn voorraad van voedsel, bestaande uit 

 wortels en zaden van onderscheiden planten, en houdt er ook, ge- 

 durende het koudste jaargetijde, zijnen winterslaap. Elk hol heeft 

 slechts een enkel toegangskanaal. Zoodra het in den herfst begint 

 koud te worden, verstopt de ziesel de opening daarvan, maar, voor 

 hij zich te slapen legt, graaft hij van uit zijn leger een nieuwen gang 



