HET GILD DER MIJNWERKERS. 297 



waarschuwen, zoodra gevaar dreigt. Ook is het zeer moeijelijk hen 

 zoo nabij te komen, dat men hen behoorlijk kan gade slaan. Zie 

 hier wat een der laatste reizigers in die oorden ') aangaande hen 

 mededeelt. 



»Eenen merkwaardigen aanblik verschaft zulk eene kolonie , wan- 

 neer het gelukt, door den schildwacht onbemerkt, tot in hare nabij- 

 heid te sluipen. Zoover het oog reikt, ontwaart men een druk en 

 lustig leven; op bijna eiken heuvel zit regtop, als een eekhorentje, 

 bet kleine, geelbruine mormeldier; het bovenwaarts gerigte staartje is 

 in voortdurende beweging en de fijne , blaffende stemmetjes der vele 

 duizenden vereenigen zich tot een verward gedruisch. Komt dan de 

 toeschouwer nog eenige scbreden nader , zoo verneemt hij de lager 

 klinkende stemmen van eenige oudere en meer ervarene opperhoof- 

 den, en weldra, als door een tooverslag, is al het leven van de 

 oppervlakte verdwenen. Slechts hier en daar steekt nog uit de ope- 

 ning van een hol het hoofd van een bespieder naar buiten, die door 

 een aanhoudend keffend geblaf zijne naburen voor de gevaarlijke na- 

 bijheid van den mensch waarschuwt. Legt men zich dan neder en 

 houdt men doodstil en geduldig het oog op den omtrek gevestigd , 

 dan ziet men na eenigen tijd den schildwacht naar buiten komen , 

 zich op den heuvel voor zijne deur plaatsen en hoort hem door een 

 onophoudelijk geblaf zijne medgezellen het heugelijk berigt geven, dat 

 het gevaar verdwenen is. Hij lokt daardoor den eenen voor en den 

 anderen na aan de oppervlakte, waar alsdan de onschuldige drukte 

 onder deze gezellige dieren op nieuw begint. Een der oudere bewo- 

 ners, van een meer bedaard voorkomen dan anderen, brengt dan wel 

 eens aan een zijner naburen een bezoek; deze ontvangt hem op zijn 

 heuvel in regtopzittende houding met kwispelenden staart en maakt 

 voor zijnen bezoeker aan zijne zijde plaats. Beide schijnen du door 

 beurtelings blaffen elkander hunne gedachten en gewaarwordingen 

 mede te deelen; terwijl dit gesprek steeds voortduurt, verdwijnen .zij 

 in de woning , komen na eenig vertoef daarin er weder uit te voor- 



') Balduin möllhausen, Tagebuch einer Reise vom Mississippi nuch den Kusten 

 der SMsee. 1858 , p. 105. 



